้จริง ๆ ว่ำบำปของผู้คนในยุคนี้เป็นอย่ำงไรกัน ที่ต้องพึ่งพำผู้หญิงอำยุ 11 ปีเพื่อควำมหวังของทั้งตระกูล ถูกบังคับให้ต้องกังวลเกี่ยวกับชีวิตของพวกเขำเอง เซียงหรู ถ้ำเจ้ำไว้ใจข้ำและต้องกำรมีชีวิตที่มีควำมสุข จงลืมทุกสิ่งเหล่ำนี้ นี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้ำควรกังวล อย่ำงน้อยที่สุดให้รอจนกว่ำเจ้ำจะถึงอำยุที่จะแต่งงำนได้ แล้วค่อยกังวลกับสิ่งเหล่ำนี้”
มีอีกเล็กน้อยที่นำงไม่ได้พูด ในควำมเป็นจริงแล้วแม้แต่อำยุ 15 ก็ยังเร็วเมื่ออำยุ 15 ปีใคร ๆ ก็สำมำรถออกไปข้ำงนอกและสัมผัสกับควำมรักครั้งแรกที่ไร้เดียงสำของพวกเขำ แต่ส ำหรับนำงที่จะยอมรับกำรออกไปแต่งงำนเมื่ออำยุ 15 นั้นค่อนข้ำงยืด เหตุผลที่นำงไม่ได้ต่อต้ำนซวนเทียนหมิงมำกเกินไปก็เพรำะนำงเป็นวิญญำณในวัย 20 ของนำงแล้วแต่ในยุคนี้เฟิงเซียงหรูได้รับกำรสอนให้เป็นเหมือนสัตว์ประหลำดบำงชนิด และท ำให้มันท ำให้นำงอดไม่ได้ที่จะสนใจ “ถ้ำข้ำมีบุตรสำว ข้ำจะไม่ยอมให้นำงตกหลุมรักตั้งแต่อำยุยังน้อย” นำงเอ่ยควำมคิดของนำงเองออกมำโดยไม่รู้ตัว จำกนั้นนำงก็เห็นสีหน้ำประหลำดใจที่น่ำรื่นรมย์บนใบหน้ำของเฟิงเซียงหรู
“พี่รอง ข้ำอำยุอำยุ 11 ปีแล้ว ข้ำไม่ใช่เด็กแล้วเจ้ำค่ะ”
นำงหัวเรำะ นำงรู้ว่ำมันเป็นไปไม่ได้ที่แนวคิดนี้จะแพร่หลำยอย่ำงรวดเร็ว นำงยอมแพ้ในหัวข้อนี้ และได้แต่บอกเฟิงเซียงหรูว่ำ “เชื่อใจข้ำและอย่ำคิดถึงมัน ไม่มีใครสำมำรถท ำนำยอนำคตได้ เจ้ำท ำไม่ได้ ข้ำท ำไม่ได้ และพี่เจ
