ยูเองไม่ได้ใส่ใจสิ่งเหล่ำนี้มำกนักโดยเฉพำะเมื่อนำงเห็นใบหน้ำของเฟิงจินหยวนที่เต็มไปด้วยควำมไม่เต็มใจและไม่พอใจ นำงรู้สึกมีควำมสุขมำกขึ้น เนื่องจำกเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ต้องเฉลิมฉลอง นำงจะท ำหน้ำที่เป็นทำงกำรเมื่อต้องติดต่อกับเขำ
เฟิงหยูเองเผชิญหน้ำกับทุกคนและยกมือขึ้นเล็กน้อยกล่ำวว่ำ “ลุกขึ้นยืนได้”
เมื่อเฟิงจินหยวนได้ยินแบบนี้ เขำเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นยืนและตบอย่ำงแรง รำวกับว่ำเขำถูกท ำให้ละอำยใจ เขำดูไม่มีควำมสุข
เฟิงหยูเองมองเขำแล้วพบว่ำมันตลก จำกนั้นนำงก็มองเฟิงเฟินไดยืนอยู่ข้ำงหลังเขำ นำงกล่ำวด้วยน ้ำเสียงที่ปลอบใจว่ำ “กำรฝึกฝนตอนนี้ก็ดีเช่นกัน ในอนำคตน้องสี่จะแต่งงำนเข้ำต ำหนัก และจะต้องเป็นพระชำยำเอกของต ำหนัก ท่ำนพ่อจะต้องคุกเข่ำทักทำยนำงในอนำคต”
ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้ดวงตำของเฟิงเฟินไดเป็นประกำยขึ้นมำและควำมทุกข์ในใจของนำงก็ลดลงเล็กน้อย
เมื่อมีกำรเปิดเผยรำงวัลจำกรำชส ำนักในตอนเช้ำ มีขุนนำงเดินไปตำมถนนที่ประกำศลั่น นั่นคือสำเหตุที่ตระกูลเฟิงได้ยินข่ำวเกี่ยวกับเฟิงหยูเองก่อนที่นำงจะกลับมำที่คฤหำสน์ แม้ว่ำเฟิงจินหยวนจะไม่มีควำมสุขแต่เฟิงหยูเองก็ได้รับกำรแต่งตั้งเป็นองค์หญิงขั้นหนึ่ง เขำต้องน ำคนในคฤหำสน์ออกมำรับนำง มันไม่ใช่แค่เฟิงหยูเอง จนถึงปัจจุบันเฟิงจินหยวนยังไม่รู้ด้วยซ ้ำว่ำจะเผชิญกับเฟิงเซียงหรูได้อย่ำงไร เมื่อก่อนบุตรสำวคนนี้อ่อนแอที่สุดในคฤหำสน์และนำงก็เป็นคนขี้ขลำดที่สุ
