ค ำพูดของเฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิงท ำให้ขุนนำงทุกคนตกใจ ในที่สุดเหล็กของรำชวงศ์ต้ำชุนก็ถูกใช้งำน ในที่สุดรำชวงศ์ต้ำชุนก ำลังจะโจมตีเฉียนโจว ตลอดหลำยปีที่ผ่ำนมำเฉียนโจวแกล้งท ำเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชำ แต่พวกเขำมีควำมทะเยอทะยำนที่รุนแรง ใช้ประโยชน์จำกต ำแหน่งทำงภูมิศำสตร์ที่ไม่เหมือนใคร กับลมแรงและอุณหภูมิที่เย็นจัด รำชวงศ์ต้ำชุนไม่อำจมีชัย นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเขำกล้ำที่จะยังคงหยิ่ง
ตอนนี้รำชวงศ์ต้ำชุนรู้สึกมุ่งมั่น พวกเขำมีเทพเจ้ำแห่งสงครำมเช่นองค์ชำยเก้ำและพราชำยำหยูในต ำนำนเช่นนี้ ทุกคนเชื่อว่ำตรำบใดที่สองคนนี้ยังอยู่ รำชวงศ์ต้ำชุนจะเป็นผู้ชนะในกำรต่อสู้ทุกครั้ง
ฮ่องเต้มีควำมพึงพอใจเป็นอย่ำงมำกกับข่ำวดีของบุตรชำยและลูกสะใภ้ เขำพยักหน้ำให้ทั้งสองแล้วมองไปที่ขุนนำงอย่ำงมีควำมสุขเขำรู้สึกว่ำกำรปราชุมรำชส ำนักเช้ำนี้เป็นที่น่ำพอใจมำก เขำจึงนั่งตรงเล็กน้อยและกระแอม เขำต้องกำรที่จะเอ่ยด้วยน ้ำเสียงที่มีอ ำนำจและกล่ำวว่ำ “ข้ำอนุญำต” แต่เขำเคยเป็นฮ่องเต้สบำย ๆ มำหลำยปีแล้วจึงกล่ำวว่ำ “เอำล่ะ! เรำจะท ำเช่นนั้น ! ”
โชคดีที่ขุนนำงคุ้นเคยกับฮ่องเต้ที่มีนิสัยแบบนี้ ดังนั้นพวกเขำจึงไม่ได้คิดมำก กำรปราชุมรำชส ำนักในเช้ำวันนี้เห็นรำงวัลที่มอบให้กับผู้ที่ท ำควำมดีและกำรลงโทษส่งมอบให้กับผู้ที่สมควรได้รับ ฮ่องเต้คิดว่ำไม่มีอะไรมำก ดังนั้นเขำจึงมองจำงหยวน จำงหยวนเข้ำใจและประกำศทันที“หำกมีเรื่องให้น
