ง ๆ มากมาย สำหรับราชวงศ์ต้าชุนเพียงแค่มอบตำแหน่งองค์หญิงแห่งมณฑลให้นางก็ถือว่าดีแล้ว ตำแหน่งองค์หญิงเป็นสิ่งที่มอบให้กับพระธิดาของราชวงศ์เท่านั้น !
เมื่อเห็นนางตัวแข็งทื่อ ฮ่องเต้ก็ดูเขินเล็กน้อย เขาถอนหายใจและถามว่า “มีอะไรที่เจ้าไม่พอใจหรือไม่ ? ”
เฟิงหยูเองส่ายหัวอย่างรวดเร็ว “ลูกสะใภ้ไม่กล้าเพคะ”
ฮ่องเต้กระทืบเท้าของเขา “จากนั้นเจ้าควรจะขอบคุณ ! ” จากนั้นเขาจ้องมองที่จางหยวนและกระซิบถาม “มันคืออะไร ? เจ้าไม่ได้บอกนางล่วงหน้าหรือ ? ดูสิว่านางตกใจมากแค่ไหน”
จางหยวนเช็ดเหงื่อแล้วกล่าวว่า “ข้าอยากจะบอกองค์หญิงแห่งมณฑล… โอ้ แต่ต้องการให้องค์หญิงประหลาดใจและยินดีพะยะค่ะ”
ฮ่องเต้ไม่เข้าใจ ประหลาดใจและยินดี ? มองผู้หญิงคนนั้นมีเพียงความประหลาดใจ ไม่มีความสุข ! เขาไม่เข้าใจ ช่างมีเกียรติมากเพียงใดในการได้รับตำแหน่งเป็นองค์หญิง ! ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงไม่มีความสุข ?
จางหยวนเตือนเขา “พราชายาขององค์ชายเก้าและองค์หญิงหวู่หยางเป็นสหายที่ดีต่อกันพะยะค่ะ”
ฮ่องเต้เข้าใจ และพูดอย่างรวดเร็ว “ข้าไม่ได้มอบตำแหน่งให้เจ้าคนเดียวในวันนี้ นอกจากหวู่หยางเป็นองค์หญิงในราชวงศ์ของข้าอีกด้วยนางออกไปนอกเมืองเพื่อช่วยดูแลผู้ลี้ภัย จัดหาโจ๊กให้พวกเขา เราจำทุกสิ่งเหล่านี้ได้ วันนี้เจ้าได้รับตำแหน่งของเจ้าก่อน ข้าต้องมอบรางวัลให้องค์หญิงหวู่หยางด้วยเช่นกัน”
เฟิงหยูเองมองไปที่ด้านข้าง และเห็นซวนเทียนเก้อเดินมาข้างขอ
