เมื่อสมาชิกของตระกูลเฟิงได้ยินว่าจางหยวนมา พวกเขารู้สึกว่าศีรษะของพวกเขาบวมโดยเฉพาะเฟิงจินหยวน ทุกครั้งที่จางหยวนเข้ามาก็ไม่เคยมีเรื่องดี สำหรับเฟิงหยูเอง มันมีแต่จะสร้างความประหลาดใจที่น่ายินดีไม่รู้จบ ในคืนปัจจุบันตระกูลเฟิงกำลังทำพิธีศพ และไม่รู้ว่าทำไมจางหยวนจึงมาที่นี้
ไม่ว่าจะพูดอะไร จางหยวนเป็นคนที่มีฮ่องเต้หนุนหลัง ถ้าเขามา เฟิงจินหยวนต้องพาคนในตระกูลเฟิงมาต้อนรับเขา ยิ่งไปกว่านั้นเขายังจำบางสิ่งที่สำคัญมากได้ ดังนั้นเขาจึงถามเขาอย่างกระวนกระวาย “ขันทีจางหยวนบอกหรือไม่ว่าทำไมเขามาที่คฤหาสน์ ? เขามาเพื่อประกาศพระราชโองการหรือไม่”
เขาหวาดกลัวแทบตายว่าจางหยวนมาประกาศพระราชโองการ โชคดีที่เฮ่อจงส่ายหน้า “ข้าไม่ได้ยินเรื่องพระราชโองการ และข้าไม่เห็นว่าขันทีจางนำพระราชโองการมาขอรับ” เฟิงจินหยวนถอนหายใจด้วยความโล่งอก มันดีถ้าไม่ใช่พระราชโองการ ใครจะรู้ว่าเฮ่อจงจะกล่าวเพิ่มเติมทันที “มีความเป็นไปได้หรือไม่ที่จะมีพระราชดำรัสขอรับ ? ”
เฟิงจินหยวนสั่นอีกครั้งและต้องการเริ่มสาปแช่ง อะไรคือความแตกต่างระหว่างพระราชโองการและพระราชดำรัส ?
ในที่สุดเขาก็พาเด็ก ๆ ทั้งหมดไปที่ลานหน้าบ้าน และเห็นจางหยวนยืนอยู่ในสนามพร้อมกับคนอื่น ๆ เมื่อเห็นว่าเฟิงจินหยวนมาถึง เขาก็ไม่ได้ขยับ เขาโค้งคำนับเล็กน้อยและกล่าวว่า “บ่าวรับใช้ผู้นี้คารวะเจ้าหน้าที่เฟิง”
เฟิงจินหยวนรู้สึกไม่พอใจมาก ในความเป็นจริงเขาดูถูก
