การไปที่นั่น แต่ฮ่องเต้ทรงอนุญาตให้นางไปกับพี่รองของนาง เพื่อเข้าร่วมปราชุมราชสำนักด้วยกัน นางไม่สามารถหยุดตัวเองจากความรู้สึกกังวลและไม่รู้ว่าควรพูดอะไร
โชคดีที่เฟิงหยูเองพูดในเวลาที่เหมาะสมแทนเฟิงเซียงหรู นางกล่าวว่า“รบกวนท่านขันทีกราบทูลรายงานต่อเสด็จพ่อด้วย บอกว่าอาเองจะพาน้องสามเข้าพระราชวังในวันพรุ่งนี้”
จางหยวนกล่าวว่า “ดีมาก เช่นนั้นบ่าวรับใช้ผู้นี้ขอตัวกลับก่อน และจะกราบทูลฮ่องเต้ทันทีขอรับ” หลังจากพูดอย่างนี้ ในที่สุดเขาก็จำได้ว่ามีเฟิงจินหยวนอยู่ และโค้งคำนับเขาเล็กน้อย “เจ้าหน้าที่เฟิง ข้าไม่รบกวนท่านแล้ว” เขาหันกลับออกไป
เฟิงจินหยวนยังคงสับสน “คุณหนูสามได้ช่วยเมืองหลวงไว้ด้วยไหวพริบของนาง” และไม่สามารถดึงตัวเองออกไปได้ เขาเพิ่งค้นพบว่าความวุ่นวายของคืนก่อนหน้านั้นสงบลงโดยไม่มีความวุ่นวายเพราะบุตรสาวคนที่สามที่ขี้ขลาดและเงียบสงบ และนางก็มีบทบาทสำคัญ
เฟิงจินหยวนรู้สึกโกรธอย่างกะทันหันในขณะที่เขาคิด ถ้าเฟิงเซียงหรูไม่ได้รายงานเรื่องนี้ องค์ชายสามจะเป็นฮ่องเต้องค์ปัจจุบันที่กำลังนั่งอยู่ในห้องโถงสรรค์หรือไม่ ? และจากการทำงานร่วมกันหลายปีกับซวนเทียนเย่ เฟิงจินหยวนจะไม่ตกต ่าลงถึงระดับนี้อย่างแน่นอน
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ ความโกรธที่อยู่ด้านล่างสุดของหัวใจของเฟิงจินหยวนก็เพิ่มขึ้นจากเปลวไฟเล็ก ๆ เป็นไฟคำราม เมื่อมองที่เฟิงเซียงหรู ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เฟิงเซียงหรูขมวดคิ
