่ได้บอกว่าต้องมีความสัมพันธ์ในครอบครัวใด ๆ ขอรับ”
“โอ้ มันเป็นอย่างนั้น ! ” เฟิงหยูเองพยักหน้า “เฟิงจื่อหรูเป็นคนฉลาดมากจริง ๆ ”
เฟิงจินหยวนต้องการกัดลิ้นของเขาเอง นางกำลังพูดว่าเขาทำตัวไม่มีเหตุผลหรือไม่ ? ผู้ใหญ่อย่างเขาถูกดูหมิ่นเพราะไม่เหมาะสมกับบุตรสาวคนนี้ ? แต่เขาต้องการแก้ไขปัญหานี้หรือ ? เขามีวิธีที่จะทำเช่นนั้นได้อย่างไร นี่เป็นข้อผิดพลาดในส่วนของเขา เขาต้องเผชิญกับสิ่งใดในการแก้ไขปัญหานี้ ยิ่งกว่านั้นนี่คือตรงหน้าของเฟิงจื่อหรู
แม้ว่าเขาจะโกรธและรู้สึกไม่ดี แต่เขาก็ไม่ต้องการทำตัวน่าเกลียดต่อหน้าเฟิงจื่อหรู ดังนั้นเขาจึงคำนับเหยาเซียนแล้วกล่าวว่า “ทักทายหมอหลวงเหยาขอรับ”
เหยาเซียนก็มองตรงไปที่เฟิงจินหยวน และตอบกลับ “ท่านเฟิง ข้าไม่ได้เป็นหมอหลวงมานานแล้ว”
เฟิงจินหยวนไม่ต้องการพูดกับเขามาก หลังจากพูดคำทักทายเหล่านี้เขาพูดกับเฟิงหยูเอง “ไปที่ห้องของเจ้า”
เฟิงหยูเองยังไม่ขยับ นางเดินไปที่ฉิงหยูและดึงกระดาษออกมาจากแขนเสื้อของนาง “ใต้เท้าเฟิง” นางกล่าวว่า “โฉนดของคฤหาสน์เฟิงอยู่ที่นี่ข้าสงสัยว่าท่านนำตั๋วแลกเงินที่องค์ชายห้ามอบให้มาด้วยหรือไม่ ? ”
เฟิงจินหยวนไม่คิดว่านางจะตรงไปตรงมา ต่อหน้าคนจำนวนมาก เขารู้สึกขายหน้ามาก แต่แม้ว่าเขาจะขายหน้า เขาก็ยังยังเอื้อมมือไปหยิบโฉนดโดยไม่รู้ตัว แต่ฉิงหยูก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็วและกล่าว “ใต้เท้าเฟิง ! เมื่อท่านส่งเงินให้แล้ว โฉนดก็จะถูกส่
