ส่งมอบสายบังเหียนให้หวงซวนและเข้าไปในรถม้า เฟิงหยูเองส่งมอบขวดทั้งสองขวดไว้ในมือของนาง “ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด รถม้าของพระราชวังนี้จะต้องถูกส่งกลับ มอบขวดทั้งสองนี้ให้แก่องค์ชายเก้าด้วยตัวเอง ให้เขาส่งคนไปมอบให้กับฮ่องเต้ แค่บอกว่าข้าเป็นคนให้ และมันก็ช่วยเรื่องสุขภาพของพระองค์ กินวันละ 1 เม็ดทุกวัน”
บานซูมองดูซักพักแล้วถามด้วยความอยากรู้ “นี่คืออะไรขอรับ”
เฟิงหยูเองบอกเขาว่า “น ้ามันปลาทะเลลึก และยาเม็ดแคลเซียม”จากนั้นนางถามว่า “เจ้าเข้าใจสิ่งที่ข้าพูดหรือไม่ ? ”
บานซูมองเห็นการสบประมาทในสายตาของนางและกลอกตาของเขาไม่สนใจนาง เขาออกจากรถม้าและกลับไปขับรถ
เฟิงหยูเองยิ้มให้ตัวเองอยู่พักหนึ่งแล้วก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อย
ในความเป็นจริงนางหวังว่าสุขภาพของฮ่องเต้จะดีขึ้นเล็กน้อย มันจะดีที่สุดถ้าเขาสามารถมีชีวิตอยู่ได้อีกซักพัก โลกนี้อาจถูกทิ้งไว้ให้เขาดูแลแม้ว่าซวนเทียนหมิงก็เป็นห่วงเช่นกัน แต่ก็ดีกว่าเขาที่ได้เป็นฮ่องเต้ยิ่งกว่านั้นนางชอบนิสัยของฮ่องเต้ ผู้ปกครองของประเทศที่ใช้ศิลปะการปกครอง และอำนาจทางทหารเพื่อปกป้องสันติภาพนั้นถูกต้อง แต่ในที่สุดแล้วมันก็มักจะเป็นนิสัยของผู้ปกครองที่จะส่งผลกระทบต่อประเทศ ตัวอย่างเช่นเมื่อนางเห็นเมืองหลวงในวันนี้เพื่อให้ผู้คนยังคงสามารถดำเนินชีวิตต่อได้ตามปกติและปรับตัวหลังจากคืนแห่งความโกลาหล นางรู้ว่าไม่สามารถตัดจากจากอิทธิพลของฮ่องเต้ที่มีอิทธิพลมาหล
