เมื่อเร็ว ๆ นี้เฟิงหยูเองคุ้นเคยกับการที่ซวนเทียนหมิงแอบอยู่บนเตียงแล้ว และซวนเทียนหมิงก็คุ้นเคยกับการถูกเตะและตีจากเฟิงหยูเอง ทั้งสองมีความสุขมากกับการดูแลแบบโหดร้ายเช่นนี้ ในความเป็นจริงมีบางคนที่จะแสดงความคิดเห็นเป็นครั้งคราว “ชายารัก เจ้าดูเหมือนจะโกรธน้อยลงในเวลานี้ ในความเป็นจริงเจ้าอาจเพิ่มความรุนแรงขึ้นอีกเล็กน้อยก็ได้ ข้าทนได้”
“อย่างงั้นหรือ ? ” เฟิงหยูเองเหล่มองตาที่ง่วงนอนและโน้มตัวเข้าหาเขาเมื่อเห็นเขาผงกหัว นางยกเท้าขึ้นแล้วเตะซวนเทียนหมิงร่วงลงไปบนพื้น
เป่ยจื่อ, หวงซวนและวังซวนที่ยืนเฝ้าอยู่ด้านนอกรีบเข้าไปในห้องเมื่อได้ยินเสียงข้างใน เมื่อเข้ามาพวกเขาเห็นซวนเทียนหมิงนั่งอยู่บนพื้นและนวดก้นของเขา ขณะที่เฟิงหยูเองนั่งอยู่ไขว้ขาอยู่บนเตียง ทั้งสามรู้สึกอึดอัดอย่างยิ่งและออกไปอย่างเร็วที่สุดเท่าที่พวกเขาทำได้
ซวนเทียนหมิงมองไปที่บ่าวรับใช้ทั้งสามที่รีบออกไปและกัดฟันกล่าว“ขายหน้าหมดแล้ว” จากนั้นเขาลุกขึ้นยืนจากพื้นแล้วนั่งลงบนเตียงจ้องมองเฟิงหยูเอง
นางตกใจเล็กน้อยจากการจ้องมองเขาและยกมือขึ้นเช็ดใบหน้าของนางเอง นางรู้สึกไม่แน่ใจนางถามว่า “มันคืออะไร มีอะไรบนใบหน้าของข้าหรือ ? ”
ซวนเทียนหมิงยกมือขึ้นและจับแก้มของนาง “มันไม่ได้บอกหรือไม่ว่าเจ้าควรจะมองตาใครสักคนเพื่อบอกว่าพวกเขาเป็นตัวจริงหรือตัวปลอม ? ข้ากำลังมองว่าเจ้าเป็นชายาตัวจริงหรือไม่”
“บัดซบ ! ” นางกลอกตา “เจ้ายังไ
