มันเป็นคำสั่งของฮองเฮาพะยะค่ะ”
เฟิงหยูเองคิดว่าเป็นเช่นนั้น มีเพียงคนเดียวที่สามารถโยนนางเข้าไปในตำหนักเย็นนอกเหนือจากฮ่องเต้ คือฮองเฮา
หลังจากความยุ่งเหยิงนี้นางไม่สามารถนอนหลับได้อีกต่อไป ซวนเทียนหมิงสั่งหวงซวนและเป่ยจื่อไปสั่งพ่อครัวทำอาหาร เมื่อเห็นทั้งสองออกไป เฟิงหยูเองก็รีบลากซวนเทียนหมิงเข้ามาในมิติเพื่อล้างหน้าล้างตา
เมื่อถึงเวลาที่ทั้งสองออกมาจากมิติ ซวนเทียนหมิงก็ยังคงอยู่ในความงุนงง แม้ว่าเขาจะเตรียมใจเพื่อเข้าสู่มิติของเฟิงหยูเอง แต่การถูกลากเข้ามาก็ยังคงทำให้ตกตะลึงเล็กน้อย
เขาไม่สามารถเข้าใจได้อย่างสมบูรณ์ เขาเพิ่งมาที่ไหนและเขาไปที่นั่นได้อย่างไร เขากลับมาได้อย่างไร อะไรคือสิ่งที่อยู่ข้างในนั้น ทำไมน ้าที่ใช้ล้างหน้าออกมาด้วยการบิด ทำไมห้องน ้าแปลกจัง ไม่จำเป็นต้องล้างหรือ ? มันทำความสะอาดเพียงแค่กด ?
เขายืนอยู่อย่างโง่งมและมองเฟิงหยูเองเหมือนที่เขาเห็นสิ่งแปลกประหลาด เขายังคงมองเช่นนั้นอยู่พักหนึ่งก่อนที่สายตาของเขาจะกลายเป็นที่ชื่นชมและตามมาด้วยความอิจฉา
เฟิงหยูเองมองคนโง่คนนี้ และไม่อยากจะอธิบายอะไรกับเขาเลย
ในความจริงนางไม่รู้ว่านางควรอธิบายยังไง แม้ว่านางจะให้โอกาสเขาฉีดวัคซีนให้กับเขา แต่ก็มีครั้งแรกเสมอ สำหรับคนโบราณที่จะเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในอีกหลายพันปีต่อมา ความงุนงงเป็นเรื่องปกติ เขาจะดีขึ้นหลังจากนี้อีกไม่กี่ครั้ง
แต่สถานการณ์ตอนนี้ซวนเทียนหมิงเป็
