ย่างสมบูรณ์ ในความเป็นจริงยิ่งเขาเดินไปในทิศทางของห้องโถงจาวเฮ่อ เขาสงสัยว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอกนั้นเป็นความฝันหรือไม่ แต่เมื่อเขามองที่ขาที่บาดเจ็บของเขา และรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ขาของเขา ความรู้สึกว่าทุกอย่างเป็นจริงขึ้นมาอีกครั้ง
เขาสงสัยว่าคนในพระราชวังไม่ใจดีเกินไปใช่ไหม ด้วยความโกลาหลที่เกิดขึ้นข้างนอกทำไมพวกเขายังทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ? หรือว่าพวกเขาไม่ได้ยินมัน ? นั่นเป็นไปไม่ได้ ประตูถูกกระแทกจนกว่ามันจะถล่ม เสียงดังมากแม้แต่คนตายก็สามารถได้ยินเสียงได้ ไม่จำเป็นต้องพูดถึงการนอนหลับ
เขามีความไม่แน่นอนเล็กน้อย และถามว่า “องค์ชาย ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับฮ่องเต้งั้นหรือพะยะค่ะ ? “
ซวนเทียนหมิงยักไหล่ “จะเกิดอะไรขึ้นกับเสด็จพ่อ ถ้าเสด็จพ่อไม่กำลังบรรทมอยู่ เสด็จพ่อก็กำลังเสวย”
ขณะที่พวกเขาพูดกันทั้งสองก็มาถึงหน้าห้องโถงจาวเฮ่อ ทหารองครักษ์ที่อยู่ในพระราชวังด้านนอกเห็นซวนเทียนหมิง และทักทายอย่างรวดเร็วซวนเทียนหมิงโบกมือและถามว่า “เสด็จพ่อทรงบรรทมแล้วหรือยัง ? ”
ก่อนที่ทหารองครักษ์จะตอบกลับ ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงของจางหยวน “ฝ่าบาท ! ฝ่าบาทจะหนีไปอีกครั้งไม่ได้พะยะค่ะ ! ”
ใบหน้าของซวนเทียนหมิงเปลี่ยนเป็นสีเข้ม เขาเดาผิด
