ว และได้ยินซวนเทียนฮั่วกล่าวว่า “อาเองหาทางหลบหนีไปหาที่ซ่อน ! ”
นางพูดสวนกลับไปทันที “มีเพียงคนขี้ขลาดเท่านั้นที่จะซ่อน!”
ซวนเทียนฮั่วกัดฟันด้วยความโกรธ “หาที่ซ่อน หมิงเอ๋อต้องส่งคนมาตามหาเราแน่นอน”
เฟิงหยูเองกัดกรามของนาง “จากนั้นรอกำลังเสริมกัน ข้าไม่เชื่อหรอกว่ามู่ชิงที่ต ่าต้อยจะสามารถบังคับให้เราอยู่ที่นี่ได้ ? ” ขณะที่นางพูดสิ่งนี้นางย้ายไปที่ฝั่งของหวงซวน นางจับอาวุธของนางแล้วโยนทิ้งโดยไม่ได้คิด จากนั้นนางก็ส่งมีดทหาร “ใช้สิ่งนี้ ! ”
หวงซวนต้องการปฏิเสธ แต่สถานการณ์นี้จะให้เวลากับนางได้อย่างไรศัตรูกำลังเข้าใกล้โดยไม่หยุด
ด้วยมีดเหล็กในมือไม่จำเป็นต้องให้นางหลบดาบที่เหวี่ยงใส่นาง นางสามารถปะทะกับพวกเขาโดยตรง และตัดดาบเหล็กของพวกเขาราวกับว่าดาบนั้นทำจากโคลน ไม่ต้องพูดถึงการตัดดาบศัตรูเป็นสองส่วนจากนั้นนางก็ฟันไปที่หน้าผากของบุคคลนั้น คนนั้นยังไม่หายจากความตกตะลึงจากการที่อาวุธหัก วิสัยทัศน์ของเขากลายเป็นพร่ามัวและเขาก็เสียชีวิต
เฟิงหยูเองไม่มีอาวุธอีกต่อไป แต่นางยังคงมีเข็มยาชาอยู่เล็กน้อยในมิติของนาง นอกจากนี้ยังมีปืนยากล่อมประสาทด้วย ดังนั้นนางจึงยืนอยู่กับที่และยกมือขึ้นเพื่อเริ่มยิง ในที่สุดนางก็สามารถเข้าใจได้ ศัตรูกลุ่มนี้ดุร้ายและแข็งแกร่งเกินไปจริง ๆ พวกเขาแข็งแกร่งเหมือนวัว ด้วยร่างเล็ก ๆ ของนาง ถ้านางยังคงต่อสู้กับพวกเขา นางจะต้องตายอย่างแน่นอน โชคดีที่คนสี่คนรอบตัว
