เขาจะมีวิธีจัดการกับมัน ผู้คนที่อยู่นอกเมืองมีเพียงหนึ่งเป้าหมายเท่านั้น นั่นคือการรักษาชีวิตของพวกเขา
นางหันหลังกลับและมองตรงไปที่มู่ชิง การหลบเข้าไปในมิติของนางเป็นตัวเลือกสุดท้ายของนาง นอกจากซวนเทียนหมิงและเหยาเซียนแล้วนางไม่ต้องการเปิดเผยความลับนี้ให้คนอื่น
ในเวลานี้ซวนเทียนฮั่วลดเสียงของเขาและกระซิบใส่หูของนางว่า “จะจับโจร เจ้าต้องจับหัวหน้าโจรก่อน” แม้ว่านั่นจะเป็นสิ่งที่พูด เขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เพราะใครก็ตามที่เคลื่อนไหวจะปลุกพลธนูทำให้เฟิงหยูเองได้รับบาดเจ็บ แต่ซวนเทียนฮั่วยังคงจำเหตุการณ์ประหลาดได้ ย้อนกลับไปเมื่อเฟิงหยูเองได้ไปสืบที่ตำหนักเซียงอย่างลับ ๆ เขาได้ตามนางไป ผู้หญิงคนนี้หายตัวไปจากข้างหลังเขาทันใดนั้นก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง แม้ว่าเขาจะไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องนี้กับคนอื่น ๆ นี่เป็นเรื่องลึกลับสำหรับเขาเสมอ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงจับความหวังอันนี้ไว้ และถามเฟิงหยูเองว่า “เจ้าทำได้หรือไม่ ? ”
เฟิงหยูเองหลับตาของนางและม้วนริมฝีปากของนางเป็นรอยยิ้มชั่วร้ายที่คล้ายกับที่ซวนเทียนหมิงมี จากนั้นนางก็กระซิบตอบว่า “ข้าทำได้เจ้าค่ะ”
ครั้งนี้มีการกล่าวว่านางก็หายไปในอากาศทันที ไม่มีคำเตือนหรือกระบวนการ ราวกับว่านางไม่เคยไปที่นั่น แต่ซวนเทียนฮั่วก็ยังรู้สึกถึงรัศมีของนางได้เล็กน้อย จากนั้นเขาก็หันไปมองทิศทางของมู่ชิง
นอกเมืองมืดมากและไม่มีใครที่จุดคบเพลิง สี่คนนั้นล้อมรอบเฟิ
