ือการบีบบังคับ ! หญิงชราผู้น่าสงสารถูกคุกคามในลักษณะนี้ ก่อนที่ท่านแม่จะไปยืมเงิน แค่คิดเกี่ยวกับมันก็ทำให้ข้าสงสารท่านแม่มาก” ขณะที่นางพูดสิ่งนี้นางเช็ดน ้าตา น่าเสียดายที่นางไม่มีน ้าตาสักหยด
ชายชราที่มาจากร้านแลกเงินไม่สามารถทนที่จะดูต่อไป และกล่าวว่า“ใต้เท้าเฟิง ไม่ว่าท่านฮูหยินผู้เฒ่ายืมเงินนี้จะยืมเงินนี้ด้วยเหตุใดหรือเงินจะหายไป นี่คือเรื่องภายในของตระกูลเฟิง ได้โปรดจ่ายเงินก่อนส่วนเรื่องอื่นค่อยไปคุยกันในครอบครัวขอรับ ! ”
เฟิงจินหยวนพูดอย่างเฉยเมย “ไปทวงเอากับคนที่ยืมเงินนี้ ! ” หลังจากพูดแบบนี้เขาโยนสัญญาให้กับเจ้าหน้าที่ของร้านแลกเงินและโบกมือ“ส่งแขก ! ”
“ช้าก่อน ! ” เจ้าหน้าที่ร้านแลกเงินตะโกนและดิ้นรนเป็นอิสระจากผู้ติดตามที่เริ่มลากเขา จากนั้นเขาก็เผชิญหน้ากับเฟิงจินหยวนด้วยสายตาที่ไม่เชื่อและกล่าวว่า “ใต้เท้าเฟิง ท่านพูดแบบนี้ได้อย่างไร ?แม้ว่าท่านจะเป็นขุนนางขั้นห้า แต่ก่อนหน้านี้ท่านเคยเป็นเสนาบดี ! ในฐานะเสนาบดี มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่อยู่เหนือท่านและต ่ากว่าท่านไม่มาก นี่คือสิ่งที่บางคนในสถานะของท่าน ท่านสามารถพูดอย่างนี้ได้หรือ ? สัญญานี้ระบุอย่างชัดเจนว่าระยะเวลาการยืม 1 ปี อย่างไรก็ตามหากผู้กู้ถึงแก่กรรมหนี้จะถูกโอนไปยังญาติของพวกเขา ทางการก็มีสำเนา ท่านไม่สามารถปฏิเสธที่จะชำระเงินได้ ! ”
เขาเริ่มด้วยการเยินยอเฟิงจินหยวน จากนั้นจึงอ้างกฎหมายของราชวงศ์ต้าชุน สิ