งรวดเร็วและตะโกนให้ซวนเทียนฮั่วหยุด นางถามเขาอย่างไร้ประโยชน์ “เจ้ากำลังทำอะไรอยู่ ? ”
ซวนเทียนฮั่วยักไหล่และยิ้ม เขาวางมือบนสายพิณและทำให้เพลงหยุด
เฟิงหยูเองรู้สึกว่าถ้ามีวันหนึ่งที่ราชวงศ์ต้าชุนไปทำสงคราม คนที่ต้องพึ่งพาก็คงจะไม่ใช่ทหารของซวนเทียนหมิงหรือซวนเทียนฮั่ว มันจะเป็นการร้องเพลงของฮ่องเต้ ! นี่จะเป็นการเดินทางที่นำโดยฮ่องเต้เองใช่หรือไม่
ในเวลานี้ดูเหมือนว่าการเคลื่อนไหวด้านนอกได้หยุดลง นางกำนัลคนหนึ่งเข้ามารายงานว่า “ฝ่าบาทตรัสว่าวันนี้ฝ่าบาทจะหยุดแล้วเพคะ ฝ่าบาท… จะกลับมาอีกในวันพรุ่งนี้เพคะ”
ใบหน้าของพราชายาหยุนเปลี่ยนเป็นสีเขียว และตะโกนเสียงดัง “ใครก็ตามที่สามารถไล่เขาออกไปได้ ข้าจะให้รางวัล 1,000,000 เหรียญเงิน !”
เมื่อได้ยินแบบนี้ เฟิงหยูเองยกมือขึ้นทันที “ข้า ! ”
ซวนเทียนหมิงหน้ามืดครึ้ม นี่มันน่าอับอายเกินไป !
อย่างไรก็ตามพราชายาหยุนไม่ได้คิดมากเกินไป นางพูดกับเฟิงหยูเอง“อาเองเป็นคนที่เชื่อฟังมากที่สุด เรื่องนี้เจ้าจัดการได้เลย หากเจ้าสามารถจัดการสิ่งนี้ได้ ข้าจะมอบรางวัลให้เจ้า 1,000,000 เหรียญเงินจากนั้นข้าจะให้หมิงเอ๋อมอบรางวัลให้เจ้าด้วย 1,000,000 เหรียญเงิน”
ซวนเทียนหมิงมองดูพราชายาหยุนด้วยสีหน้าขมขื่น “ถ้าเสด็จแม่ต้องการจัดการ ทำไมถึงต้องให้ข้าจ่ายเงินด้วยพะยะค่ะ”
พราชายาหยุนเงยหน้าขึ้นมองเขาแล้วกล่าว “เจ้ารู้สึกเศร้าใจที่มอบเงินให้ชายาของเจ้าเอง เจ้าจะไม่
