แบบนี้ ?
เฟินจินหยวนตะโกนออกมาเสียงงดังมากและเสียงของเขาก็เริ่มแหบแห้ง เท้าที่เฟิงหยูเองกำลังจะก้าวนั้นพลาดเพราะนางตกใจ นางตบหน้าอกแล้วถามว่า “พวกเขาถูกไล่ล่าโดยหมาป่าหรือ ? ”
หวงซวนมองดูถูกเหยียดหยามและกล่าวว่า “ทำไมถึงเหมือนเฉินซื่อเมื่อก่อนเลยเจ้าคะ ส่งเสียงดังโวยวายด่าบ่าวรับใช้ ? ”
เรื่องส่งเสียงดังโวยวายด่าบ่าวรับใช้กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นเฟิงหยูเอง นางดึงแขนเสื้อของหวงซวน “ไปดูกันเถิด”
บานซูพูดไม่ออกมากในขณะที่เขามองผู้หญิงสองคนเดินออกไป เขาเกลียดสิ่งนี้มาก แต่เขาก็ยังอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อยว่าทำไมเฟินจินหยวนจึงตะโกนออกมา ดังนั้นเขาจึงรีบออกจากรถและส่งมอบรถม้าให้ทหารองครักษ์ที่ทางเข้าก่อนจะไล่ตามเฟิงหยูเอง
เมื่อเฟิงหยูเองมาถึงทางเข้าคฤหาสน์เฟิงมีกลุ่มคนที่ถูกไล่ ไม่ใช่แค่คนเพราะของกำนัลที่พวกเขานำมาก็ถูกโยนทิ้งไป มีคนที่ส่งขนมอบ ใบชาไข่ และมีแม้แต่คนที่นำผักกาดหอมมาด้วย ดูอีกครั้งที่ผู้คนที่ถูกโยนออกมาแม้ว่าพวกเขาจะสวมเสื้อผ้าที่สะอาด แต่พวกเขาก็ไม่สามารถมองจากระยะไกลได้ แม้ว่าจะมีบางอย่างที่เสื้อผ้าของขุนนาง พวกเขาก็ยังต ่าต้อย ขุนนางที่ต ่ากว่าขั้นห้า อันที่จริงบางคนเป็นเพียงแค่ตัวแทนของขุนนางเหล่านั้น นางสังเกตเห็นผู้ช่วยเจ้าเมืองในทันที บุคคลนั้นหยิบใบชาที่ถูกโยนทิ้งไปแล้วพูดเสียงดัง “ท่านฮูหยินผู้เฒ่าของตระกูลเฟิงถึงแก่กรรม ดังนั้นเราจึงมาเคารพศพ หากเจ้าไม่ยอมรับความ
