้าพูดเพราะกลัวว่าเฟิงหยูเองจะบีบคอของเขาเหนือการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อย แต่มีข้อสงสัยบางอย่างเริ่มเปล่งประกายจากดวงตาของเขา
จุนเหม่ยกล่าวว่า “เฮ่อจงนำตราประทับของคุณหนูรองไปที่พระราชวังเพื่อเชิญหมอหลว’และเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพมาสอบสวน มันเป็นยาเม็ดสุดท้ายที่ท่านแม่ทานนั่นเป็นพิษ สาเหตุของการเสียชีวิตเพราะถูกวางยาพิษเจ้าค่ะ” นางมองไปที่เฟิงจินหยวนและกล่าวว่า “ท่านพี่ ท่านต้องคิดถึงความมีน ้าใจของคุณหนูรอง ไม่เช่นนั้นท่านแม่จะต้องตายตาไม่หลับ”
เฟิงจินหยวนไม่เหลือความคิดเดียวในใจ ความเศร้าโศกของการตายของมารดาในที่สุดก็กระแทกจิตใจของเขาในขณะที่น ้าตาของเขาไหลออกมา
เฟิงหยูเองไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติมและปล่อยเฟิงจินหยวน ทันทีที่นางปล่อยเฟิงจินหยวนก็รีบไปที่เรือนโบตั๋น
อย่างไรก็ตามพี่น้องเฉิงไม่ได้ตามไป จุนม่านมองไปรอบ ๆ และเห็นว่าไม่มีใครอยู่ จากนั้นนางก้าวไปข้างหน้า และลดเสียงพูดของนางโดยกล่าวว่า “หมอหลวงกล่าวว่าพิษนั้นแรงมาก ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่พิษที่มาจากภาคกลางเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองเคยได้ยินคำเหล่านี้สองครั้ง ดูเหมือนว่ามันเป็นพิษจากต่างแคว้น แต่… “เมื่อไม่นานมานี้คฤหาสน์มีปฏิสัมพันธ์กับชาวต่างชาติหรือไม่ ?” ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาฝนตกหนักทำให้เกิดภัยพิบัติ หากคนที่มีแรงจูงใจแอบแฝงแอบเข้าไปในเมืองหลวงโดยใช้โอกาสนี้มันเป็นไปไม่ได้เลย
จุนม่านถอนหายใจเบา ๆ “ข้าตรวจสอบ และไม่เห็นอะไรผิดปกติเจ้าค
