สถานการณ์ที่ไม่คาดคิดเช่นนี้ไม่เพียงทำให้เฟิงจินหยวนรู้สึกประหลาดใจ เฟิงหยูเองก็ประหลาดใจเช่นกัน
ตระกูลเฟิงกำลังวางแผนเรื่องงานศพ แต่มีบางคนนำของกำนัลมามอบให้ ปฏิกิริยาแรกของนางคือ :คนผู้นี้ตั้งใจสร้างปัญหาเช่นนั้นหรือ
พวกนางออกจากรถม้า และวังซวนมองไปที่บ่าวรับใช้ที่บรรทุกสิ่งของจากรถม้า และพูดกับเฟิงหยูเองว่า “พวกเขามาจากตำหนักจิงเจ้าค่ะ”
“ตำหนักจิงหรือ ? ” เฟิงหยูเองงงงวย ความบ้าคลั่งแบบใดที่เกิดขึ้นกับองค์ชายใหญ่ที่ทำให้เขาทำสิ่งนี้ในตอนกลางคืน ?
ขณะที่นางกำลังคิดอยู่นี้ ยามเฝ้าประตูของคฤหาสน์เฟิงก็วิ่งมาหาและเห็นเฟิงจินหยวนทันที เขาอดไม่ได้ที่จะตะโกนว่า “นายท่าน ! ในที่สุดท่านก็กลับมา ! ”
เฟิงจินหยวนมองไปที่ยามเฝ้าประตูและรู้สึกงุนงง เขากำลังทำอะไร มีผ้าขาวห้อยอยู่ที่เอวของเขาและเขาสวมผ้าพันหัวสีขาว เขามีสีหน้าเศร้าโศกและเขาดูไร้จิตวิญญาณโดยสิ้นเชิง
จากนั้นเขาก็มองขึ้นไปที่ทางเข้าของคฤหาสน์ และเห็นผ้าขาวคลุมอยู่นอกจากนี้ยังมีธงงานศพซึ่งทำให้ชัดเจน… มีงานศพ
ใจของเฟิงเฟิงจินหยวนระเบิดด้วยเสียง “บูม” แต่เมื่อเขามองของกำนัลที่ทางเข้า ความสับสนในใจของเขาก็มาถึงจุดสูงสุด ขณะที่เขากำลังจะถามเกี่ยวกับสถานการณ์ ผู้คนที่มาส่งของกำนัลล้อมรอบเฟิงหยูเอง คนหนึ่งกล่าวกับเฟิงหยูเอง “องค์หญิงแห่งมณฑล เรารอองค์หญิงนานแล้วในที่สุดองค์หญิงก็กลับมา”
เสียงของคนผู้นี้โหยหวนและฟังราวกับว่ามีบางคนกำลัง
