ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลเฟิงนั้นกำลังเล่าเรื่อง แต่นางไม่ใช่คนที่เล่าเรื่องนี้นางได้เชิญนักเล่าเรื่องที่พูดเร็วมาพูดแทน
สิ่งที่ถูกพูดออกมาคืออะไร ? เรื่องราวของเฟิงหยูเองที่เลี้ยงในตระกูลเฟิงตั้งแต่ยังเด็ก พวกเขาพูดถึงวิธีที่เฟิงจินหยวนจัดงานเลี้ยงอันยิ่งใหญ่เป็นเวลาสามวันเมื่อนางเกิดมา พวกเขาพูดถึงวิธีที่เฟิงจินหยวนหาอาจารย์ที่ดีที่สุดมาสอนนาง พวกเขาพูดถึงว่าตระกูลเฟิงครั้งหนึ่งเคยมีความหวังมากมายในบุตรสาวของฮูหยินใหญ่
นักเล่าเรื่องนี้มีทักษะมาก สิ่งที่ไม่สำคัญเท่ากับเมล็ดงาสามารถทำให้เกิดเสียงที่น่าอัศจรรย์ แม้แต่บางอย่างเช่นเฟิงจินหยวนที่นำอาหารมาให้นางอาจทำให้ผู้ชมเกิดความซาบซึ้ง
เฟิงหยูเองยกผ้าม่านแล้วเดินออกไป แต่ไม่ได้ลงจากรถ นางนั่งกับวังซวนและหวงซวนเพื่อฟังการเล่าเรื่อง รถม้าของพวกเขาอยู่ด้านหลังฝูงชน และไปด้านข้าง ผู้คนที่ให้ความสำคัญกับการฟังเรื่องราวไม่ได้สังเกต ฮูหยินผู้เฒ่ามองเห็นพวกเขา แต่ไม่ได้พูดอะไรเลย นางยังคงนั่งอยู่ที่ด้านหน้าผู้เล่าเรื่อง ในขณะที่ถือผ้าเช็ดหน้า นางซับน ้าตา และถอนหายใจ
นักเล่าเรื่องดำเนินต่อไป และเมื่อเขาเหนื่อย มีคนนำน ้าชาให้เขา เฟิงหยูเองเปล่งเสียง “ฮ่าๆๆ” และหัวเราะ “การจัดการนั้นค่อนข้างดี”
หวงซวนยิ้มเยาะ และกล่าวว่า “ข้าสงสัยว่าตระกูลเฟิงจ่ายให้กับสิ่งนี้มากแค่ไหน”
วังซวนกล่าวว่า “ขึ้นอยู่กับความรู้สึกของท่านฮูหยินผู้เฒ่า มากที่สุดคือ5 เหรียญ
