รถม้าของราชสำนักกลับคฤหาสน์
สำหรับเหตุผลที่พวกเขาไม่ได้ส่งใครไปทางตะวันตกเฉียงเหนือเพื่อตามหาพวกเขา เหยาเซียนเล่าให้นางฟังว่า “ในความเป็นจริงเหยาเซียนเสียชีวิตระหว่างทางไปหวางโจว หลังจากที่ข้ามาที่นี่ ข้ามักจะสงสัยว่าใครบ้างที่ต่อต้านเหยาเซียน หลังจากที่ข้าเข้าใจสภาพแวดล้อมเกี่ยวกับสถานการณ์ของอาณาจักรต้าชุน ข้ารู้สึกว่ามีผู้ต้องสงสัยหลายรายมากรวมถึงองค์ชายสามและเฟิงจินหยวน เมื่อความทรงจำของข้าหายไปข้าได้ยินมาว่าเจ้าถูกส่งไปทางตะวันตกเฉียงเหนือและส่งคนไปตามหาแต่อาเอง เฟิงจินหยวนเป็นคนเลวจริง ๆ ที่จริงเขาส่งคนไปซ่อนตัวในภาคตะวันตกเฉียงเหนือเป็นเวลานาน ตระกูลเหยาได้ลองหลายครั้งเพื่อเข้าใกล้เจ้าแต่ก็ถูกขัดขวาง เขายังบอกอีกอย่างชัดเจนว่าถ้าตระกูลเหยาส่งคนอื่นไปอีก เขาจะฆ่าเจ้า ในเวลานั้นข้าตัดสินใจที่จะลืมมันประการแรกข้าไม่ต้องการให้เฟิงจินหยวนฆ่าใคร ประการที่สอง…” เขายิ้มอย่างขมขื่น ณ จุดนี้ “สุดท้านข้าคือเฟิงหยิน ข้าไม่ได้มีความรู้สึกลึกซึ้งมากเกินไปสำหรับตระกูลเหยา”
เฟิงหยูเองพยักหน้าแสดงความเข้าใจของนาง นางเหมือนกัน เหตุผลที่นางไม่แสดงความเมตตาใด ๆ เมื่อต้องติดต่อกับใครก็ตามในตระกูลเฟิง ไม่ว่าจะอายุมากหรืออายุน้อยก็เพราะนางไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับพวกเขา นางไม่สามารถรู้สึกสงสารพวกเขาเลย
รถม้าของราชสำนักตรงไปที่ทางเข้าคฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลก่อนที่พวกเขาจะหยุด พวกเขาได้ย
