อมรับทั้งหมด ไม่ต้องกังวล ทุกสิ่งที่นางวางยาพิษ ข้าจะเอามาวางต่อหน้านาง และนางจะต้องกินมันลงไป”หลังจากพูดจบนางก็หันหลังกลับและออกจากโรงหมอ เมื่อกลับไปที่ที่พักพิง นางเปิดแขนเสื้อของนางและส่งกล่องอาหารบนโต๊ะไปยังมิติของนาง
ซวนเทียนหมิงกลับมาในเวลานี้ เมื่อเห็นนางทำสิ่งนี้เขาก็ตกตะลึง และถามว่า “ข้าได้ยินมาว่าอาหารที่พี่เจ็ดส่งมานั้นถูกวางยาพิษ”
นางเลียริมฝีปากของนาง “เป็นฝีมือของเฉียนหยิน นางเป็นคนดื้อรั้น”
“เจ้ากำลังทำอะไรอยู่ในมิติของเจ้า ? มันเป็นยาพิษ เจ้าไม่ทิ้งมันหรือ ?” เขางงพลางเอ่ยว่า “อย่ากินพวกมัน”
“ไม่ต้องห่วง” นางดึงแขนเสื้อ “มิติในนั้นมีความสามารถในการถนอมอาหาร สิ่งต่าง ๆ ที่อยู่ข้างในจะยังคงอยู่ในสภาพเดียวกันกับที่วางไว้แม้อุณหภูมิจะไม่เปลี่ยนแปลง อาหารทั้งหมดจะถูกเก็บไว้สำหรับเฉียนหยิน มันถูกสร้างขึ้นด้วยความยากลำบากมาก เราต้องให้นางเห็นว่ามันมีรสชาติอย่างไร”
ฝนกระหน ่าตกลงมาอย่างต่อเนื่องอีกสองวันจนกระทั่งวันที่โหราจารย์ได้คาดการณ์ว่ามันจะจบลง
ในเวลานี้ภายในพระราชวังของฮ่องเต้ มีชายคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมของฮ่องเต้ยืนอยู่ข้างนอก และต่อสู้อย่างช่วยไม่ได้ที่ประตูตำหนักศศิเหมันต์เขากำลังเปิดและปิดปากพูดอะไรบางอย่าง แต่ในขณะที่เขาพูด ทันใดนั้นเขาก็กระอักเลือดสด ๆ ไหลออกมาจากปากของเขา อยู่บนพื้นหน้าพระราชวัง…
