ร็ว “ไม่ต้องรีบ ตอนนี้เรายังอยู่ในขั้นตอนการสร้างที่พัก ข้ารับประกันได้ว่าทุกคนจะสามารถอยู่ในที่พักพิงได้ องค์หญิงแห่งมณฑลนำยาออกมาอย่างเพียงพอ และซวนเทียนเก้อนำอาหารออกมาให้เพียงพอ เราจะเปิดโรงหมอชั่วคราว และโต๊ะแจกโจ๊ก ทุกคนจะได้รับโจ๊กวันละ 3 ครั้ง เด็กและคนป่วยจะได้รับชามพิเศษ แต่จะต้องเป็นระเบียบ ทหารจะพาพวกเจ้าไปเอาอาหารโหราจารย์ได้รายงานว่าฝนที่ตกหนักจะหยุดในอีก 4 วัน ความทุกข์ยากทั้งหมดของพวกเจ้าจะผ่านพ้นไป ! ”
ซวนเทียนหมิงเป็นเสาหลักของการสนับสนุนผู้ลี้ภัยเหล่านี้ พวกเขาฟังทุกอย่างที่เขาพูด ทหารเริ่มสร้างที่พักพิงแล้ว ที่พักพิงมีขนาดใหญ่มากโดยแต่ละหลังสามารถบรรจุคนได้เกือบ 100 คน หลังจากที่พักพิงเสร็จสมบูรณ์ 1 แห่ง ทหารก็เริ่มเคลื่อนย้ายผู้คนเข้าไป ผู้หญิงทุกคนที่ถูกพาเข้าไปก็ได้รับเสื้อกันฝนที่เฟิงหยูเองนำมาด้วย ในเวลาเดียวกันพวกเขาบอกผู้ลี้ภัยว่าตอนนี้กำลังเตรียมเสื้อผ้าที่สะอาด เสื้อผ้าจะถูกส่งภายในวันถัดไปอย่างช้าที่สุด
ซวนเทียนหมิงสร้างศูนย์บัญชาการขนาดใหญ่ 3 แห่งนอกเมือง แห่งแรกเป็นครัวของซวนเทียนเก้อและฟู่หรงดูแลการเตรียมอาหาร อีกแห่งหนึ่งคือสำหรับโรงหมอ ส่วนใหญ่จะใช้เพื่อเก็บยาที่เฟิงหยูเองนำมาใช้และใช้ในการรักษา และอันสุดท้ายก็ถูกใช้เพื่อพักผ่อน เมื่อเผชิญกับภัยพิบัติทางธรรมชาติ มีระเบียบน้อยลงมาก กระโจมและเตียงถูกวางไว้ในอาคารเดียวกัน พวกเขาตัดสินใจว่าพวกเขาจะนอน
