้คิดถึงวิธีการนี้ แต่… “แม้ข้าไม่รู้ว่านางซ่อนเงินของนางไว้ที่ไหน เราจะทำอะไรได้บ้าง ? ”
ผู้คุ้มกันลับคิดเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “เราจะค้นหาตอนกลางคืนได้อย่างไร ? ”
เฟิงจินหยวนไตร่ตรองเล็กน้อยแล้วพยักหน้า “นั่นเป็นเรื่องดี ตอนนี้เราไม่มีตัวเลือกที่ดีกว่านี้อีกแล้ว ตอนนี้เราสามารถขอยืมได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น หรือ…” เขารู้สึกว่ามีทางเลือกอื่น “หาวิธีที่จะขโมยของจากอาเอง”
เมื่อคำเหล่านี้ถูกเอ่ยออกมา ยามลับก็ส่ายหัวทันที “ไม่มีทางขอรับ นายท่าน ได้โปรดให้ผู้ใต้บังคับบัญชาได้แก้ตัวเพราะไม่สามารถปฏิบัติตามได้ เพื่อป้องกันไม่ให้ใครก็ตามที่คิดจะขโมยวิธีการในการหลอมเหล็ก ที่คฤหาสน์ของคุณหนูรองกลายเป็นเหมือนป้อมปราการที่ไม่สามารถเข้าไปได้ ไม่พูดถึงคนแม้แต่นกเก็ไม่สามารถเข้าไปได้”
นี่คือจุดที่เฟิงจินหยวนเข้าใจดี เขาถอนหายใจอย่างไร้ประโยชน์ “ลืมมันไปเถิด ไปดูของที่เรือนท่านแม่”
อย่างที่เขาพูดสิ่งนี้ เสียงของบ่าวรับใช้ชายคนนั้นมาพร้อมกับเสียงเคาะประตูอย่างเร่งด่วน “นายท่าน ! นายท่าน ! ”
ผู้คุ้มกันลับหายไปและเฟิงจินหยวนซ่อนเงินที่ใต้โต๊ะ จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “เข้ามาได้”
บ่าวรับใช้ผลักประตูเปิดออกและเช็ดฝนบนใบหน้าของเขารีบพูดว่า“ท่านรีบไปที่ลานด้านหน้าขอรับ ! ท่านใต้เท้าซูเจ้าเมืองได้พาทหารกลุ่มหนึ่งมาที่นี่โดยบอกว่าเขามาจับกุมและนำตัวท่านเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม”
“อะไรนะ ? ” เฟิงจินหยวนก็ตกตะลึงและ
