ายของคำว่าพ่ออย่างแท้จริง ทุกคนบอกว่าท่านพ่อเป็นเทพเจ้าสำหรับบุตร พวกเขาจัดหาชีวิตที่ดีและอนาคตให้กับบุตรของพวกเขา แต่ท่านพ่อของข้าได้ทำทุกอย่างเพื่อใช้ชีวิตของข้าเลวร้าย และเขาปกป้องคนอื่นที่พยายามทำร้ายข้าและน้องชายคนเล็กของข้า การทำเรื่องเช่นนี้สมควรเรียกว่าท่านพ่อหรือ ? ”
เฟิงจินหยวนรู้สึกว่าใบหน้าเขาร้อนผ่าว คำพูดของเฟิงหยูเองเหมือนมีดที่กรีดหน้าเขาอย่างรุนแรง เขาไม่มีเวลาหลบและเขาไม่สามารถหลบพวกมันได้ เขาได้แต่ทนรับมัน มันเป็นความผิดของใครที่เขาทำทุกสิ่งเหล่านี้ มันเป็นความผิดของใครที่เขาไม่เข้าใจสถานการณ์อย่างชัดเจนเขาไม่คิดว่าสามปีในภาคตะวันตกเฉียงเหนือจะทำให้บุตรสาวของเขามีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ไม่สนใจการสนทนาก่อนหน้านี้ เขาพูดจาไร้ยางอาย “ข้า…วันนี้ข้ามาพูดคุยกับเจ้า”
“โอ้ ? ” เฟิงหยูเองเหล่ตาของนางแล้วมองไปที่เขา “กับข้าหรือ ? เรื่องอะไร ? ”
เฟิงจินหยวนโบกมือของเขา “ไม่ มันเป็นสิ่งที่ข้าต้องขอจากเจ้า”ในขณะที่พูดสิ่งนี้เขาดึงกระดาษชิ้นหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อของเขา “นี่คือโฉนดที่อยู่ของตระกูลเฟิง ข้ามาถามว่าข้าสามารถใช้สิ่งนี้เพื่อแลกเปลี่ยนกับโฉนดของคฤหาสน์เฟิงได้หรือไม่ ? ”
วังซวนได้รับโฉนดและมอบให้เฟิงหยูเอง นางดูถูกหลังจากเหลือบมองนางมองกลับมาและใช้สายตาจ้องมองเฟิงจิงหยวน “เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้ารู้สึกว่าตัวเองโง่ ดังนั้นคนอื่นจะต้องโง่กับเจ้าด้วย”
“หืม ? ” เฟิงจินหยวน
