“องค์หญิงแห่งมณฑลมอบของกำนัลสำหรับแขกจากมณฑลเฟินตงอาหารจานหลัก 18 จาน อาหารอื่น ๆ 6 จาน และน ้าแกง 4 อย่าง!”
“องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันมอบเงินให้แก่แขกผู้มาเยือนจากเฟินตง ผ้าสำหรับเครื่องแต่งกาย และช่างตัดเสื้อของคฤหาสน์องค์หญิงแห่งมณฑล”
“องค์หญิงแห่งมณฑลมอบผลไม้และขนมให้แต่ละคน ! ”
องค์หญิงแห่งมณฑลจีอันมอบเงินให้คนละ 100 เหรียญเงิน!”
คฤหาสน์เฟิงเริ่มงานเลี้ยงอาหารค ่าด้วยการประกาศนี้ เนื่องจากบ่าวรับใช้จำนวนมากจากเรือนตงเซิงเข้ามาในห้องรับประทานอาหาร พวกเขาสวมเสื้อผ้าและรองเท้าแปลก ๆ เสื้อผ้าที่ทำจากวัสดุธรรมดา และมาพร้อมกับหมวก ทั้งชายและหญิงสวมใส่เสื้อผ้าแบบเดียวกัน รองเท้าที่พวกเขาสวมใส่เป็นรองเท้าบูทและรองเท้าก็ทำจากวัสดุที่ไม่รู้จักอย่างไรก็ตามไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าหรือรองเท้าบูท พวกมันก็กันน ้าได้อย่างสมบูรณ์ เช่นนี้พวกเขาเดินไปรอบ ๆ ท่ามกลางสายฝนโดยไม่มีร่มและพวกมันไม่ได้ดูเหมือนจะอยู่ในสภาพที่ไม่ดี
ฉิงหยูนำทุกอย่างมา จานถูกวางไว้บนโต๊ะแล้วนางก็หันไปทักทายฮูหยินผู้เฒ่า และปู่ จากนั้นนางก็กล่าวว่า “องค์หญิงแห่งมณฑลได้ยินว่าแขกมาถึงแล้ว ดังนั้นองค์หญิงจึงแจ้งให้หัวหน้าพ่อครัวทำอาหารเตรียมอาหารมาที่นี่ เนื่องจากฝนตกหนักเมื่อเร็ว ๆ นี้ อาหารที่ส่งอาหารเข้ามาในเมืองถูกปิดกั้น เมืองหลวงไม่ได้มีการจัดส่งอาหารสดในสองสามวันองค์หญิงแห่งมณฑลกำลังคิดว่าคฤหาสน์เฟิงจะต้องประสบกับปัญหาการขาดแค
