่าวรับใช้ผู้นี้พามา เมื่อท่านกินอาหารเย็นเสร็จแล้ว เราจะให้นางพาทุกคนไปวัดชุด ค่าใช้จ่ายทั้งหมดจะได้รับการดูแลโดยคฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑล นอกจากนี้” นางหยิบตั๋วแลกเงินบางส่วนออกมา และส่งมอบให้กับปู่รอง “ตั๋วแลกเงินแต่ละใบมีค่าเงิน 100 เหรียญเงิน ทุกคนจะได้รับคนละ 1 ใบ โปรดดูแลพวกมัน นอกจากนี้ยังมีเงินที่แบ่งให้ทุกคนใช้ตามปกติ”
ดวงตาของปู่รองดูชุ่มชื้น “อาเอง… ไม่ถูกต้อง องค์หญิงแห่งมณฑลเป็นคนที่คิดอย่างถี่ถ้วน ตระกูลเฟิงที่มาเป็นหนี้บุญคุณที่ยิ่งใหญ่ ใครจะรู้ว่านางจะเป็นคนใจดี ไม่มีการสูญเสียว่านางเป็นบุตรสาวของตระกูลเฟิงของฮูหยินใหญ่ ! ดี! ดี!”
ในขณะที่ปู่รองกำลังชมเฟิงหยูเองด้วยน ้าตาคลอ แต่ปู่สามดูเหมือนจะได้ยินบางสิ่งที่ไม่ดี เขาถามด้วยความกังวลว่า “เจ้าพูดอะไร ตระกูลเฟิงกำลังไว้ทุกข์อยู่ไม่ใช่หรือ ? ” ด้วยความงงงวย เขามองไปรอบ ๆ แต่ไม่เห็นร่องรอยของบรรยากาศเศร้า ๆ ตั้งแต่เข้ามาในคฤหาสน์ ไม่มีคนเดียวที่กล่าวถึงการไว้ทุกข์ คำเหล่านี้หมายความว่าอย่างไร
ฉิงหยูตกใจอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็มองฮูหยินผู้เฒ่าทันที จากนั้นนางตบหน้าผากของนาง “ดูเหมือนว่าบ่าวรับใช้คนนี้พูดมากเกินไป ท่านปู่สามโปรดทำราวกับว่าบ่าวรับใช้ผู้นี้ไม่ได้พูดอะไร อย่าถามอีกเลย ! ”หลังจากที่นางพูดจบนางส่งตั๋วแลกเงินในมือนางและกล่าวว่า “หากมีความต้องการอื่น ๆ ให้ส่งคนไปที่คฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลเพื่อแจ้ง บ่าวรับใช้ผ
