ดังนั้นข้าจึงคิดว่าจะส่งนักโทษเหล่านั้นกลับไปที่เฉียนโจวในสายฝนนี้ ตลอดทางมันจะมีประโยชน์สำหรับพวกเขาที่จะตายในน ้าท่วม”
ดวงตาของเฟิงหยูเองเป็นประกายและจ้องมองที่ซวนเทียนหมิงอย่างตั้งใจ “นั่นอาจเป็นวิธีที่ดี ! ”
“แน่นอน ! ” ซวนเทียนหมิงนั่งตัวตรง “เจ้าคิดอย่างไรกับความคิดนี้”
เฟิงหยูเองพยักหน้า “ก็ดี! แต่คนที่ส่งพวกเขาจะต้องเชื่อถือได้ เราไม่สามารถสูญเสียชีวิตของคนของราชวงศ์ต้าชุนในการส่งพวกเขาไปด้วยมันไม่คุ้มค่า”
ซวนเทียนหมิงคิดเล็กน้อยว่า “เอาผู้คุ้มกันลับไป ! ” จากนั้นเขายกมือขึ้น “บานซูออกมา”
บานซูปรากฏตัวต่อหน้าทั้งสอง “ขอรับ”
ซวนเทียนหมิงสั่งเขา “นำคนอีก 6 คนเข้าพระราชวังในวันพรุ่งนี้กับข้า”
บานซูพยักหน้า “ขอรับ”
ซวนเทียนหมิงโบกมือแล้ว “ไปได้ ! ” บานซูหายไปอย่างเงียบ ๆ ในพริบตา
มื้อนี้เฟิงหยูเองกินไหล่หมูขนาดใหญ่ 4 ชิ้น ซี่โครงหมู กุ้ง 6 ตัว ลูกชิ้นขนาดใหญ่ 2 ลูก และนกพิราบ 1 ตัว ซวนเทียนหมิงทำอะไรไม่ถูก “เจ้าไม่กินผักบ้างหรือ ? ”
เฟิงหยูเองตอบ “ข้าไม่ใช่กระต่าย” จากนั้นนางก็ถามหวงซวน “เซียงหรูอยู่ไหน”
หวงซวนกล่าวว่า “คุณหนูสามบอกว่านางไม่อยากรบกวนเวลาคุณหนูเจ้าค่ะ นางไปกินข้าวกับท่านฮูหยินเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองคิดและรู้สึกว่ามันดีเช่นกัน เหยาซื่อกินข้าวคนเดียวอาจจะเบื่อมาก เซียงหรูไปกินกับนาง นางจะทำหน้าที่เป็นบุตรสาวและเป็นคนกตัญญูสำหรับนาง นางถอนหายใจซ ้าแล้วซ ้าอีก ในเรื่องท
