บทที่ 335 หนึ่งแสนห้าหมื่น
ได้ยินคำพูดของเจี๋ยเป่า สีหน้าของหลัวอี้ก็พลันแข็งค้างไปชั่วครู่
แต่ไม่นาน เขาก็กลับมาเป็นปกติและเอ่ยถามเจี๋ยเป่าว่า “ไม่ต้องพูดอะไรมากความหรอก บอกฉันมาตรง ๆ ว่าฉันต้องทำยังไง!”
สำหรับปฏิกิริยาของหลัวอี้ อาจกล่าวได้ว่าเป็นทั้งสิ่งที่เจี๋ยเป่าคาดการณ์ไว้และอยู่นอกเหนือความคาดหมาย
เขารู้ดีว่าหลัวอี้เป็นคนที่ไม่ยอมเสียเปรียบ
แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ ท่าทีของหลัวอี้จะเด็ดเดี่ยวขนาดนี้
เขาจึงมองหลัวอี้ พลางหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “คุณชายหลัวช่างตรงไปตรงมาจริง ๆ ในเมื่อเป็นแบบนี้ ผมจะเล่ารายละเอียดให้ฟัง”
หลังจากพูดจบ เจี๋ยเป่าก็ดึงหลัวอี้ให้นั่งลงบนม้านั่งยาวตัวหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ
เขาอธิบายแผนการของตัวเองอย่างละเอียดให้หลัวอี้ฟัง
แม้จะใช้เวลานานถึงสิบนาที แต่ใจความสำคัญก็คือ ต้องทำสองข้อนี้ให้สำเร็จ
ประการแรก ให้หานชิงอวี่เป็นคนผ่าตัดหัวใจให้พ่อของหลัวอี้
ส่วนประการที่สอง คือ ก่อนการผ่าตัด ต้องให้หลัวอี้ป้อนน้ำเกลือให้พ่อของตัวเองดื่มหนึ่งขวด
ไม่ใช่ฉีด แต่ให้ดื่มเข้าไปทางปาก
สำหรับการผ่าตัดระดับนี้ ก่อนผ่าตัดจะต้องงดอาหารและน้ำ
แม้แต่น้ำเปล่ายังดื่มมากไม่ได้ ยิ่งเป็นน้ำเกลือยิ่งแล้วใหญ่!
ถึงตอนนั้น ต่อให้เทคนิคของหานชิงอวี่จะดีเลิศแค่ไหน ก็คงตั้งรับไม่ทัน!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจี๋ยเป่าก็ค่อย ๆ ยิ้มออกมา
จากนั้น เขาก็พูดกับหลัวอี้ว่า “ตอนนี้ห้องพักฟื้นที่พวกน
