พอใจ
บางทีเฟิงจินหยวนอาจยอมรับว่าถูกลดขั้นและไล่ออกจากบ้านท้ายที่สุดแล้วสถานการณ์เช่นนี้ก็เกิดขึ้นกับเฟิงเฉินหยู มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ราชวงศ์จะไม่มีความคิดใด ๆ แต่เมื่อคิดถึงมัน จิตใจของเขาก็หดหู่เขาก้าวครึ่งก้าวเข้าไปในหลุม
มันจบแล้ว เขาใช้โฉนดยืมเงินจากเฟิงหยูเอง ยังไม่ถึงกำหนดคืนเงินและเขายังไม่ได้เตรียมเงิน 1 ล้านเหรียญเงิน เขาจะไปเอาโฉนดคืนได้อย่างไร ?
เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเฟิงจินหยวนนั้นไม่ดูไม่ดีง อันชิก็ก้าวไปข้างหน้าแล้วพูดเบา ๆ ว่า “ท่านพี่ ครอบครัวประสบปัญหาก็ประสบด้วยกันและชื่นชมยินดีด้วยกัน นี่คืออะไร ไม่ว่าจะเป็นบ้านขนาดใหญ่หรือขนาดเล็กก็ไม่สำคัญ ตราบใดที่เรามีที่อยู่ก็เพียงพอแล้ว หากโฉนดจะต้องถูกส่งคืนก็เพียงแค่ส่งคืน เราก็จะย้ายออก”
จินเฉินกล่าวอีกว่า “ใช่เจ้าค่ะ ด้วยหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นกับคฤหาสน์นี้ ข้ารู้สึกว่ามันช่างโชคร้าย การย้ายออกน่าจะดีกว่าเจ้าค่ะ”
หากสิ่งนี้อยู่ในสถานการณ์ปกติ เฟิงจินหยวนอาจรู้สึกดีจากการได้ยินอันชิพูดในสิ่งเหล่านี้ แต่เขาจะมีแก่ใจที่จะรู้สึกดีได้อย่างไร ? ด้วยความที่ใจของเขาเริ่มร้อนรน เขากล่าวว่า “ย้ายออกทำไม ? เราจะไม่ย้ายออก! ตระกูลเฟิงอาศัยอยู่ในคฤหาสน์นี้มาหลายปีแล้ว ส่วนใดของคฤหาสน์นี้ที่ยังไม่ได้รับการดูแล ? เป็นไปได้หรือไม่ที่ข้าจะต้องเอาถ้วยและไปขอทาน ? 8,000 เหรียญเงินคือ 8,000 เหรียญเงิน แม้ว่าข้าจะต้องหลอมหม้อเพื่อขายเห
