มารถในการต่อสู้ที่แท้จริงของเขา องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันก็เช่นกัน ถ้านางพึ่งพาหมิงเอ๋อเพียงอย่างเดียว นางคงไม่รอดมาได้จนถึงทุกวันนี้ แต่นางก็มีความสามารถที่ยอดเยี่ยม นางยังสามารถหลอมเหล็กกล้าได้อีกด้วย ด้วยความสามารถนี้ มันก็เพียงพอแล้วสำหรับทั้งราชวงศ์ต้าชุนที่จะเจริญรุ่งเรือง”
พราชายาเซียงเห็นด้วยโดยกล่าวว่า “เสด็จแม่พูดถูกเพคะ หากปราศจากความสามารถนั้น เราจะต้องระมัดระวังและหลีกเลี่ยงการเปิดเผยสิ่งใด โชคดีที่องค์หญิงแห่งมณฑลเป็นคนที่มีเหตุผลและไม่ได้มีความคิดเช่นเดียวกับตระกูลเฟิง ไม่งั้นข้าก็กลัว… ”
“ไม่มีอะไรต้องกลัว” ฮองเฮาวางถ้วยชาลงในมือแล้วยิ้มเบา ๆ “เฟิงจินหยวนนั้นตาบอดมาตลอด จนถึงทุกวันนี้เขาไม่รู้ว่าใครควรได้รับการพิจารณาว่าเป็นความหวังที่แท้จริงของตระกูลเฟิง จากจุดนี้ เป็นไปไม่ได้ที่องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันจะเป็นคนที่มีความคิดเหมือนกันกับตระกูลเฟิง” นางมองไปที่พราชายาเซียงแล้วกล่าวว่า “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเจ้า มันเป็นตระกูลเฟิงที่ขาดวินัย ทำให้เฟิงเฉินหยูทำสิ่งที่เลวร้ายทางศีลธรรม แค่รอดูว่าฮ่องเต้จะลงโทษอย่างไร ! ถึงเวลาแล้วที่ตระกูลเฟิงจะถอยห่างจากราชสำนัก”
พราชายาเซียงเริ่มคิดกับตัวเอง ถ้าตระกูลเฟิงตกต ่า แล้วหลานสาวของฮองเฮาจะเป็นเช่นไร ? นางส่งหลานสาวสองคนไปที่คฤหาสน์เฟิงอย่างไรก็ตามตอนนี้นางดู เมื่อตระกูลเฟิงค่อย ๆ ตกต ่า นางมีใจแบบไหน
ฮองเฮาอยู่ตามลำพังในพระราชว
