ไร ? พยายามที่จะทำร้ายเฟิงเฉินหยู ? เฟิงเฉินหยูเป็นคนที่รนหาที่เองโดยทำสิ่งที่ไร้ยางอาย ความผิดจะถูกโยนให้คนอื่นหรือ ?
อันชิพูดอย่างเยือกเย็น “ถ้ามันเป็นเช่นนี้จริง ๆ คุณหนูรองคือถูกทำร้ายตลอดเวลา เพื่อให้นางมีชีวิตอยู่จนถึงทุกวันนี้ นั่นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย”
เฟิงหยูเองม้วนริมฝีปากของนางขึ้นไปในการเยาะเย้ย เพื่อเป็นตัวอย่างให้กับฮูหยินผู้เฒ่า นางเริ่มต้นเล่าด้วยคนขับรถม้าที่พานางกลับมาที่คฤหาสน์ตลอดทางที่เฟิงเฉินหยูร่วมมือกับตระกูลเฉินเพื่อฆ่าเฟิงจื่อหรูนางระบุความพยายามอย่างชัดเจน ในความเป็นจริงนางยังสามารถบอกเวลา, ผู้บงการและผู้สมรู้ร่วมคิดของแต่ละเหตุการณ์รวมถึงผู้ที่ได้รับการสนับสนุน ราวกับว่าไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่จะสามารถหลบหนีดวงตาของนางได้
ทุกคนในตระกูลเฟิงนั่งฟังอยู่ที่นั่นด้วยความตกใจ ในตอนท้ายเฟิงเฟินไดก็เริ่มเห็นด้วยกับสิ่งที่อันชิพูด คนที่ได้รับอันตรายมากที่สุดคือเฟิงเฟิงหยูเอง !
“เพื่อให้สามารถมีชีวิตอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้ ต้องขอบคุณความสามารถของข้า” เฟิงหยูเองปล่อยมือฮูหยินผู้เฒ่าแล้วยืนตัวตรง นางกล่าว “นั่นคือเหตุผลที่ท่านย่าไม่ควรหวังว่าข้าจะรู้สึกขอบคุณจากใจของข้า ข้าไม่ได้แก้แค้นก็ดีแค่ไหนแล้ว เฟิงเฉินหยูสมควรได้รับการลงโทษ ถือว่าเป็นคำเตือน หากตระกูลเฟิงมีสติสัมปชัญญะ ข้าจะรักษาความสัมพันธ์ในครอบครัวของเราไว้ในใจ และอนุญาตให้ท่านย่าใช้ชีวิตอย่างสงบสุขแต่ถ้าท่านย่าไ