เซียงโกรธมาก ชี้ไปที่เฟิงเฉินหยูนางกล่าวว่า “เจ้าทำลายชื่อเสียงของตำหนักเซียงไปแล้ว เจ้าทำลายความหวังดีของข้าที่จัดพิธีอันยิ่งใหญ่นี้ให้เจ้า”
องค์ชายสี่ซวนเทียนยี่พูดจาเย้ยหยันว่า “บุตรสาวของอนุก็เป็นบุตรสาวของอนุ rพราชายารองก็เป็นเพียงพราชายารอง พี่สะใภ้สาม เจ้าทำอะไรที่ไม่จำเป็นจริง ๆ ”
ซวนเทียนเย่นั่งอยู่ในรถเข็นของเขา เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เขายังคงยืนยันว่านี่เป็นสิ่งที่พราชายาเซียงและเฟิงหยูเองวางแผนไว้ พวกเขาจงใจต้อนรับผู้คนจำนวนมากที่จะมาและเข้าร่วม เพื่อให้สิ่งนี้ให้กระจายข่าวออกไป
เขาจ้องเขม็งที่เฟิงเฉินหยูอย่างเฉยเมย ถ้าไม่ใช่เพราะนังแพศยาไร้ยางอายผู้นี้ การเล่นของพวกเขาก็คงจะไม่ดีขึ้น ด้วยถ้อยคำที่สักที่บริเวณช่องคลอดของนาง เขาจะไม่กลายเป็นคนโง่หรือที่เชื่อว่านางบริสุทธิ์ ?
เมื่อเขาทำสิ่งต่าง ๆ ไม่จำเป็นต้องให้เขาปกปิดสิ่งต่าง ๆ เรื่องนี้ไม่สามารถถูกทิ้งไว้ให้ตำหนักเซียงต้องทนอยู่คนเดียว ตระกูลเฟิงก็ต้องอธิบายให้เขาฟังด้วย
ซวนเทียนเย่กัดฟันของเขาและกล่าวอย่างเงียบ ๆ “ไปเชิญเสนาบดีเฟิงมา!”
ในเวลานี้ทุกคนในคฤหาสน์เฟิงรวมตัวกันในห้องโถงใหญ่ของเรือนโบตั๋น แม้แต่ฮันชิที่ตั้งครรภ์ก็ยังอยู่ แม้ว่าจะมีคนอยู่ไม่กี่คน แต่ก็ไม่มีใครพูด พวกเขาทุกคนมีสีหน้าแปลก ๆ ขณะที่คิดกับตัวเอง
ในเวลานี้มีบ่าวรับใช้คนหนึ่งวิ่งเข้ามาโค้งคำนับกับฮูหยินผู้เฒ่าแล้วกล่าวว่า “มีข่าวจากตำหนักเซียง
