และการไม่มีบุตรเป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุด เสด็จพ่อยังรอพระนัดดาอยู่เพคะ”
ซวนเทียนฉียอมรับความพ่ายแพ้ของเขา ถูกต้อง การไม่มีบุตรเป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุด แม้ในความฝันของเขา เขาหวังที่จะมีบุตรของตัวเองตอนนี้โอกาสมาถึงตรงหน้าเขาแล้ว ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดเขาก็เสียหน้าไปหมดแล้ว จะเสียอีกสักหน่อยคงไม่เป็นไร
ดังนั้นเขาทำได้แค่ยอมรับและถามเฟิงหยูเองว่าจะทำอย่างไร เฟิงหยูเองออกจากห้องเก็บยาแล้ว เวลาผ่านไปราว 1 ก้านธูป มีเสียงจากภายในห้อง “เข้ามา”
นางเข้ามาอีกครั้ง แต่พบว่าซวนเทียนฉีเอาผ้าปิดหน้าเปิดเผยเพียงดวงตาเท่านั้น เป็นฉากที่ตลกมาก
เขาถือของเหลวที่เขาหลั่งออกมาและต้องการส่งให้เฟิงหยูเอง แต่เขาก็อายเกินกว่าที่จะทำเช่นนั้น เช่นนี้เขายังคงยืนแข็งทื่อไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร
เฟิงหยูเองคุ้นเคยกับขั้นตอนนี้มาก นางพูดกับซวนเทียนฉี “วางมันไว้บนโต๊ะเจ้าค่ะ ออกไปข้างนอกแล้วรอฟังผล ผลจะออกภายใน 1 ชั่วยามเพคะ”
ซวนเทียนฉีหนีออกมาจากห้องเก็บยา ในชีวิตนี้เขาไม่เคยทำสิ่งที่น่าละอายเลย ที่จริงเขาต้องใช้มือของเขา… ช่วยตัวเอง จริง ๆ เขาต้องใช้มือของเขา ! เขาทนไม่ได้จริง ๆ !
บ่าวรับใช้ที่รออยู่ข้างนอกเห็นหน้าตาของเขาและรู้สึกแปลกๆ เล็กน้อยแต่เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้อารมณ์ดี เขาก็ไม่กล้าถาม เขาอดทนยืนอยู่ตรงนั้นกับเขา
อีก 1 ชั่วยามต่อมาเฟิงหยูเองเชิญเขากลับเข้าไปในห้องเก็บยา จากนั้นนางบอกเขาว่า “อัตราการรอดชีวิตต ่ามาก
