เข้ามาต้อนรับนางทันที หลังจากทักทายเฟิงหยูเอง เขากล่าวว่า “ตอนนี้องค์ชายทานอาหารเย็นกับคุณหนูหยูเฉียนหยินอยู่เพคะ องค์หญิงแห่งมณฑลจะไปที่ห้องโถงเพื่อรอ หรือองค์หญิงจะไปที่ห้องรับรองพะยะค่ะ”
เฟิงหยูเองยิ้มแล้วกล่าวว่า “บังเอิญจริง ๆ องค์หญิงแห่งมณฑลนำอาหารมาให้แม่นางหยู เจ้าช่วยนำทางข้าไปหน่อย”
เมื่อได้ยินว่านางนำอาหารมาด้วย เหลียวมองไปที่เฟิงหยูเอง พ่อบ้านของตำหนักจุนไม่ใช่คนธรรมดา ความสามารถของเขาในการชั่งน ้าหนักคำพูดของบุคคลนั้นเป็นระดับสูงสุด เพียงเหลือบมองก็อนุญาตให้เขามองเห็นร่องรอยของความเขินอายในสายตาของเฟิงหยูเอง หัวใจของเขาสงบลงในทันทีและเชิญพวกเขาเข้าไปอย่างรวดเร็ว
ในส่วนที่เกี่ยวกับซวนเทียนฮั่วก็นำหญิงสาวกลับบ้านทันที ตำหนักจุนกล่าวว่าพวกเขาไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้ได้ แม้ว่านางจะถูกพากลับมาเป็นแขก แต่เรือนที่นางพักอยู่ไกลออกไป แต่นิสัยของผู้หญิงทำให้ทุกคนรู้สึกแปลก ๆ โดยปกติแล้วนิสัยแบบนี้น่าจะมีเสน่ห์ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างไม่มีแม้แต่คนเดียวในตำหนักจุนที่มีความรู้สึกที่ดีกับนาง โดยปกติแล้วนางจะสุภาพและให้ความเคารพเป็นพิเศษ เมื่อเฟิงหยูเองมาถึง นางได้รับการปฏิบัติเหมือนเป็นคนในครอบครัว ในขณะที่เดินไปที่ห้องโถง นางกำนัลที่เห็นนางก็ทักทายด้วยรอยยิ้ม
พ่อบ้านเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก และพูดว่า “ถ้าคนที่มาประทานอาหารค ่าเป็นองค์หญิงแห่งมณฑลจะดีกว่านี้มากพะยะค่ะ”
เฟิงหยูเองได
