ู่ตระกูลสามัญ เฟิงเฉินหยูเป็นบุตรสาวของอนุ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่นางไม่สามารถมีข้อกำหนดเหมือนกับบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ ไม่ว่าจะพูดอะไร การแต่งงานเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด
พี่น้องเฉิงได้รับของหมั้น จากนั้นยินดีต้อนรับพ่อบ้านด้วยน ้าชา แต่พ่อบ้านบอกว่าเขาต้องกลับไปรายงาน ดังนั้นเขาไม่สามารถอยู่ได้นานและเขาก็กลับไปอย่างรวดเร็ว
จุนม่านยิ้มและพูดกับเฟิงจินหยวน “ท่านพี่ ท่านคิดว่าเราควรเพิ่มอะไรอีกหน่อยเพื่อเป็นสินเดิมของคุณหนูใหญ่หรือไม่เจ้าคะ ? ”
เฟิงจินหยวนไม่พูดอะไร อย่างไรก็ตามฮูหยินผู้เฒ่าที่โกรธมากกล่าวว่า“มีอะไรที่ต้องเพิ่ม ? ข้ารู้สึกว่าเราให้มากเกินไป ไม่ว่าจะพูดอะไรมีชุดเครื่องประดับศีรษะทองคำ สิ่งนั้นมีค่ามากกว่าทุกสิ่งที่ตำหนักเซียงส่งมา ! ”
การแสดงออกของเฟิงเฉินหยูไม่เปลี่ยน นางกลัวจริง ๆ ว่าฮูหยินผู้เฒ่าจะนำสิ่งต่าง ๆ กลับคืนไป ดังนั้นนางจึงรีบพูดว่า “ท่านย่าให้หลานสาวเป็นของที่ระลึก นอกจากนี้ท่านแม่… นอกจากนี้เฉินซื่อไม่ได้ทิ้งสิ่งของไว้ข้างหลัง เพียงแค่พิจารณาว่าหลานสาวขอท่านย่า นับจากวันนี้เป็นต้นไปไม่ว่าอนาคตของหลานสาวจะยิ่งใหญ่เพียงใด ข้าจะระลึกถึงความเมตตาของท่านย่าเสมอ”
เมื่อนางพูดถึงเรื่องนี้ ฮูหยินผู้เฒ่าจะพูดอะไรได้บ้าง นางถอนหายใจแล้วก็เงียบ
ในเวลานี้เฟิงหยูเองก็ออกมาจากด้านหลังอันชิ สีหน้าของนางยังไม่ดีนักอันชิเรียกบ่าวรับใช้น ้าชามาให้ แล้วปลอบโยนนาง
ในตอน
