ม่สามารถหยุดตัวเองจากการฉีกขาด
นางรู้สึกผิดและไม่ได้คืน นางรู้ตั้งแต่อายุน้อยว่านางมีใบหน้าที่สวยที่สุดในเมืองหลวง มารดาของนางบอกนางว่าใบหน้านี้เพียงพอที่จะให้นางมีอะไรก็ได้ที่นางต้องการ ในตอนแรกนางไม่เชื่อ หลังจากนั้นบิดาของนางบอกนางว่านางได้รับการเลี้ยงดูตามมาตรฐานเดียวกับฮองเฮาจะมีสักวันที่นางจะเข้าไปในพระราชวัง และนางจะขึ้นตำแหน่งมารดาของทุกคนภายใต้สวรรค์ เมื่อถึงเวลานั้นทั้งตระกูลเฟิง และทั้งโลกจะมองนางด้วยความเคารพ นางจะเป็นคนที่ให้การสนับสนุนตระกูลเฟิงและนางก็จะเป็นคนเดียวที่ตระกูลเฟิงให้การสนับสนุน
นางเชื่อเสมอว่านางจะแต่งงานกับองค์ชายที่สามารถขึ้นครองบัลลังก์ได้อย่างราบรื่น นางเชื่อเสมอว่าการที่นางอายุมากขึ้นจะเป็นเกียรติแก่เมืองหลวง และนางมักจะเชื่อว่ามันจะมีชีวิตชีวามาก ฮูหยินผู้มั่งคั่งและผู้สูงศักดิ์ทุกคน และเด็ก ๆ ในเมืองหลวงจะมาแสดงความยินดีกับนางและมอบของขวัญให้นาง เนื่องจากตระกูลเฟิงภูมิใจในตัวนาง น้องสาวทุกคนของนางจะยืนอยู่รอบตัวนางและมองนางด้วยความอิจฉา
แต่ทั้งหมดนี้ก็พังทลายลง เฟิงหยูเองกลับมาที่คฤหาสน์และทุกอย่างเปลี่ยนไป แม้แต่พิธีปักปิ่นก็แย่ ฮูหยินผู้เฒ่าพูดคำที่เป็นมงคล แต่ไม่ว่านางจะมองอย่างไรนางก็ทำตามพิธี ผมที่ไร้ค่านั้นไม่ได้มีค่าอะไรเลย แต่นางก็ยังมีความกล้าพอที่จะวางมันบนหัวของนาง
เฉินหยูเชื่อเสมอว่าทั้งหมดนี้เกิดจากเฟิงหยูเอง นางต้องรอจนกว่านางจะแต่ง
