บทที่ 333 ศัตรูคู่อาฆาต
หานชิงอวี่ไม่ได้รีบตอบรับคำพูดของเจี๋ยเป่าแต่อย่างใด แต่เลือกที่จะหันไปมองฉินซานไห่ เพื่อหวังจะได้รู้ท่าทีของเขา
ฉินซานไห่เห็นสายตาของหานชิงอวี่ ในใจก็รู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก
ถึงแม้เขาจะรู้ว่า นี่คือความไว้ใจที่หานชิงอวี่มีให้กับตนเอง
แต่เขาก็รู้ดีว่า หลักฐานเพียงเท่านี้คงไม่สามารถทำให้เจี๋ยเป่ายอมรับผิดได้
ถึงแม้เขาจะรู้สึกว่าเรื่องนี้มีเงื่อนงำ และหานชิงอวี่ก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนแล้ว
แต่ถ้าเจี๋ยเป่าไม่ยอมรับ เขาก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน
ทว่าเมื่อเห็นท่าทางที่เจี๋ยเป่ากำลังได้ใจ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากตักเตือนเสียงดังว่า “เจี๋ยเป่า! มีอะไรก็พูดกันดี ๆ! เอาเป็นว่า เรื่องนี้ฉันจะสืบสวนต่อไป ถ้ามีความคืบหน้าอะไร ฉันจะแจ้งให้ทุกคนทราบ”
เจี๋ยเป่าเห็นว่าตัวเองบรรลุเป้าหมายที่วางไว้แล้ว จึงไม่ได้ติดใจในเรื่องนี้อีก
แต่กลับมองไปยังทิศทางที่หานชิงอวี่อย่างท้าทาย
ต่อมา หลินหม่านชางก็เอ่ยถามฉินซานไห่ ด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “ท่านคณบดีฉิน ยังมีเรื่องอื่นอีกไหมครับ? ถ้าไม่มี พวกเราก็ขอตัวกลับก่อน”
เมื่อเห็นท่าทีของหลินหม่านซาง ฉินซานไห่ก็ยิ่งสงสัยว่าทั้งสองคนน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ครั้งนี้
แต่ตอนนี้ยังขาดหลักฐานสำคัญ เขาจึงหันไปมองหน้าหานชิงอวี่
เมื่อเห็นว่าหานชิงอวี่ ไม่ได้แสดงท่าทีอะไร เขาก็โบกมือให้ทั้งสองคนแล้วพูดว่า “ตอนนี้ยังไม่มีอะไรแล้ว ผมจะแจ้งใ
