มิงได้เดินขึ้นบันไดไปยังทางเข้าแล้ว ทหารองครักษ์มองที่เฟิงหยูเองผู้ซึ่งได้ทิ้งความประทับใจอย่างลึกซึ้งไว้ในตำหนักเซียง จากนั้นพวกเขามองที่ซวนเทียนหมิงซึ่งได้กลับมาเคลื่อนไหวได้อย่างไม่อยากเชื่อสายตา เงาในใจของพวกเขาค่อย ๆ ขยายตัว
พวกเขารีบไปข้างหน้า แล้วคำนับ “คารวะองค์ชายหยู และองค์หญิงแห่งมณฑลพะยะค่ะ คือ…”
เฟิงหยูเองยกมือลูบคาง แล้วกล่าวว่า “เรามาเยี่ยมพี่สาม ข้าไม่ได้เห็นเสด็จพี่มาหลายเดือนแล้ว ข้าสงสัยว่าอาการบาดเจ็บของเสด็จพี่จะดีขึ้นหรือยัง”
คำพูดเหล่านี้ดังเข้าไปในหูของทหาร สองคนนี้มาเยี่ยม ?
แต่แม้ว่าพวกเขาจะไม่เชื่อ พวกเขาจะทำอย่างไรได้? คนหนึ่งเป็นเจ้าชาย และอีกคนเป็นองค์หญิงแห่งมณฑล ไม่สามารถทำให้พวกเขาขุ่นเคืองได้ ดังนั้นพวกเขาจึงได้แต่ถเข้าไปรายงานอย่างรวดเร็วเท่านั้นไม่นานมันก็เป็นตวนมู่ชิงที่ออกมาต้อนรับพวกเขาเข้าไปในตำหนัก
ในขณะที่เข้าสู่ตำหนักเซียง ซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเองเห็นผู้คนพากันหวาดกลัว ทุกคนเดาสาเหตุที่พวกเขามาเยี่ยม หลังจากตวนมู่ชิงเชิญทั้งสองเข้าไปในห้องโถง และบ่าวรับใช้ 2 คนนำน ้าชามาต้อนรับในที่สุดพวกเขาก็ได้ยินเฟิงหยูเองกล่าวว่า “เมื่อวานนี้รองแม่ทัพไปเยี่ยมข้าที่คฤหาสน์ และพูดถึงเรื่องขององค์ชายเซียง และเรื่องของการหมั้นกับคุณหนูใหญ่ตระกูลเฟิง และพานางมาเป็นพราชายารอง ท่านพ่อและท่านยายให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับเรื่องนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยการส่งองค์หญ
