้ทุกคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก รู้สึกว่าตราบใดที่มีคนเพิ่มเข้ามาก็จะมีพลังงานบวกในห้องเพิ่มขึ้นเล็กน้อย แต่เมื่อพวกเขาเห็นผู้ที่มาอย่างชัดเจน พวกเขาก็สูญเสียความโล่งใจที่เพิ่งได้รับอย่างรวดเร็ว
บ่าวรับใช้คุกเข่าลงบนพื้น และคำนับซวนเทียนหมิง และเฟิงหยูเอง แม้กระนั้นคนในชุดดำก็ไม่ขยับ แม้แต่องค์ชายสามก็ยังส่ายหน้าขณะนอนอยู่บนเตียง ด้วยความโกรธและความเกลียดชังในสายตาของเขา เขาจ้องมองที่ทั้งสอง อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองส่งยิ้มให้ “พี่สาม เสด็จพี่ดีขึ้นหรือยังเพคะ” ราวกับว่านางกำลังพูดคุยเกี่ยวกับชีวิตประจำวันโดยทำตัวราวกับว่าเขาไม่มีอาการบาดเจ็บใด ๆ
หน้าอกของซวนเทียนเย่พองขึ้นและยุบลงด้วยความโกรธ และในที่สุดคนในชุดคลุมสีดำก็พูดว่า “ไม่ดีเลย ท่านต้องใจเย็น ๆ ”
“ใช่” เฟิงหยูเองพยักหน้ายืนข้างเตียงมองไปข้างหน้าสักพัก นางเอื้อมมือไปกดซี่โครงและหัวเข่าของเขา ทำให้เหงื่อไหลออกมาบนหน้าผากของซวนเทียนเย่ในไม่ช้า คนเสื้อคลุมสีดำอยากจะหยุดนาง น่าเสียดายที่เขาอยู่ตรงหน้าซวนเทียนหมิง ไม่ว่าเขาต้องการจะทำอะไร เขาก็ถูกหยุดโดยหวงซวน
เฟิงหยูเองบีบและจับแล้วกล่าวว่า “อวัยวะภายในของเสด็จพี่ฟื้นตัวได้ค่อนข้างดี แต่การรักษากระดูกของเสด็จพี่ไม่ได้ทำในเวลาที่เหมาะสมแม้ว่าเสด็จพี่จะมีหัวเข่าใหม่ แต่วิธีการรักษาก็แย่ กระดูกใหม่และข้อต่อไม่สามารถไปถึงจุดเชื่อมต่อที่ดีที่สุดได้ แม้ว่าเสด็จพี่จะสามารถฟื้นตัวจนถึงจุดที