มันรุนแรงเกินไป ถึงแม้ว่ำซวนเทียนหมิงจะไม่เข้ำใจว่ำมีดผ่ำตัดคืออะไรแต่เขำก็เข้ำใจได้ดีว่ำมันหมำยถึงอะไรที่ท ำให้ร่ำงกำยส่วนบนของเขำถูกแกะสลักขึ้นมำ ดังนั้นเขำจึงเลิกปลดกระดุมและอธิบำยให้นำงฟังอย่ำงอดทน “องค์ชำยผู้นี้สวมเสื้อผ้ำที่ไม่เหมำะสมในวันนี้ เป็นชุดที่ล ำบำกที่สุดที่จะสวมใส่ มีสิ่งของอยู่ในเสื้อของข้ำ ข้ำต้องถอดมันออก”
เฟิงหยูเองกระพริบตำ “มันคืออะไร ? เป็นควำมลับหรือ ? ”
เขำกล่ำวว่ำ “มันถูกขโมยมำและเกี่ยวข้องกับหมอผีซำงคัง” เมื่อพูดอย่ำงนี้เขำก็ปลดกระดุมเม็ดสุดท้ำยแล้วดึงกระดำษแผ่นหนึ่งออกมำจำกข้ำงใน
ริมฝีปำกของเฟิงหยูเองกระตุกขณะที่นำงรับกระดำษ ในขณะที่หยิบกระดำษชิ้นนั้นมำ นำงเตือนเขำว่ำ “ในอนำคตอย่ำใส่เสื้อผ้ำชุดนี้เมื่อออกมำข้ำงนอก”
ซวนเทียนหมิงกล่ำวว่ำ “เมื่อองค์ชำยผู้นี้กลับไป ข้ำจะให้คนเผำมัน”
“เฮ้ ! ” นำงโกรธ “คนที่มีสุขภำพสมบูรณ์จะเผำเสื้อผ้ำของตัวเองได้หรือในอนำคตอย่ำพูดไร้สำระแบบนี้” ในขณะที่นำงพูดสำยตำของนำงหันไปหำแผ่นกระดำษแล้ว
กระดำษเปลี่ยนเป็นสีเหลืองและหมึกแห้ง เห็นได้ชัดว่ำมันค่อนข้ำงเก่ำไม่มีค ำเขียน แต่มีภำพวำดหมึก ในกำรวำดภำพเป็นขั้นตอนกำรผ่ำตัดขั้นพื้นฐำนที่สุด กล่ำวอีกนัยหนึ่งก็จะไม่ถือว่ำเป็นกำรผ่ำตัด นั่นเป็นเพียงกำรเปลี่ยนแปลงอย่ำงง่ำยของกระดูก อวัยวะ และผิวหนัง กำรวำดไม่มีอะไรมำกไปกว่ำขำวด ำ แต่ทุกอย่ำงที่เกี่ยวกับกำรวำดนั้นช่ำงกระหำยเลือดมำก แม้แต่
