ะที่พูดสิ่งนี้นำงหัวเรำะอย่ำงไม่มีที่สิ้นสุด จำกนั้นนำงก็จ้องมองที่ตวนมู่ชิง และพูดทีละค ำ“อย่ำเสียเวลำ มันเป็นไปไม่ได้ องค์หญิงแห่งมณฑลได้เตรียมของก ำนัลส ำหรับเขำแล้ว พรุ่งนี้ข้ำจะไปส่งที่ต ำหนักเซียงด้วยตัวเอง เมื่อถึงเวลำข้ำจะขอให้รองแม่ทัพเข้ำร่วม หวังว่ำของก ำนัลจำกองค์หญิงแห่งมณฑลนี้จะมีประโยชน์มำกกว่ำกระดูกใหม่ของหมอผี”
ใบหน้ำของตวนมู่ชิงเป็นสีเขียว ทันใดนั้นเขำก็ยืนขึ้น ด้วยควำมลังเลใจอย่ำงมำกเขำพูดว่ำ “จำกนั้นข้ำจะรอองค์หญิงด้วยควำมเคำรพ”จำกนั้นเขำจับมือกับเฟิงจินหยวน และจำกไป
เฟิงจินหยวนเห็นตวนมู่ชิงกลับไป และลอบถอนใจด้วยควำมโล่งอก เขำกลัวจริง ๆ ว่ำทั้งสองจะต่อสู้ เขำไม่สำมำรถช่วยเหลือทั้งสองฝ่ำยได้และมันก็จะเป็นปัญหำ
ในเวลำนี้เฟิงหยูเองหันหลังกลับและมองไปที่เฟิงจินหยวน นำงยังคงนั่งอยู่ในที่นั่งของนำง และนำงก็มีบ่ำวรับใช้น ำชำอีกหนึ่งถ้วยมำให้นำงเมื่อนำงหยิบมันขึ้นมำอีกครั้ง นำงยิ้มแล้วกล่ำวว่ำ “ข้ำยังไม่ได้แสดงควำมยินดีกับท่ำนพ่อที่มีฮูหยินใหญ่อีกคน ในกำรมีฮูหยินใหญ่คนใหม่4 คนใน 4 ปี ท่ำนพ่อเป็นคนแรกในประวัติศำสตร์ของรำชวงศ์ต้ำชุนที่จะท ำสิ่งนี้ ข้ำได้ยินมำว่ำนักเล่ำเรื่องในร้ำนน ้ำชำรอบเมืองก ำลังพูดถึงเรื่องนี้ ! ”
ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้เฟิงจินหยวนรู้สึกเสียหน้ำ แต่ควำมเกลียดชังที่เขำรู้สึกตั้งแต่เวลำที่เฉียนโจวพยำยำมลอบสังหำรนั้นเพิ่มขึ้นอีกครั้ง เขำชี้ไปที่เฟิงหยูเองแ
