เขำยกขึ้นมำพร้อมกับรอยยิ้มอันเศร้ำสลดที่ผุดขึ้นบนใบหน้ำของเขำ จำกนั้นเขำก็กล่ำวต่อ “เสนำบดีเฟิงคิดอย่ำงรอบคอบ ท่ำน และองค์ชำสำมอยู่บนเรือล ำเดียวกันมำนำนแล้ว แม้ว่ำท่ำนต้องกำรเปลี่ยนแปลงอย่ำงแท้จริง ใครจะเชื่อท่ำนเป็นไปได้ว่ำองค์ชำยที่ท่ำนสนับสนุนจะก ำจัดท่ำนก่อน หลังจำกที่พวกเขำด ำรงต ำแหน่งแล้ว นอกจำกนี้ท่ำนเชื่อหรือว่ำจะมีใครกล้ำยอมรับคฤหำสน์ที่มีควำมสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเฉียนโจว โอ้ ข้ำได้ยินมำว่ำกำรแต่งงำนของท่ำนกลำยเป็นโมฆะไปแล้ว น่ำเสียดำย กำรแต่งงำนเพียงวันเดียวน ำไปสู่ควำมสัมพันธ์ที่ไม่มีที่สิ้นสุด นี่คือสิ่งที่ไม่มีใครจะลืม”
เหงื่อเย็นปรำกฏบนร่ำงของเฟิงจินหยวน ในขณะที่เขำจ้องมองที่ตวนมู่ชิง เขำพูดอย่ำงเย็นชำ “องค์ชำยสำมพิกำรไปแล้ว เป็นไปได้หรือที่พระองค์ยังต้องกำรที่จะขึ้นครองบัลลังก์ ? ”
ตวนมู่ชิงตอบโต้อย่ำงนุ่มนวล “ท่ำนต้องไม่ลืมว่ำใครเป็นคนท ำให้องค์ชำยสำมได้รับบำดเจ็บ ตระกูลตวนของข้ำไม่ได้มำทวงหนี้กับท่ำนกลับมำเพื่อขอแต่งงำน นี่ถือว่ำเป็นกำรเดิมพันแล้ว เสนำบดีเฟิง คงเป็นกำรดีที่สุดที่จะไม่ผลักดันผู้คนมำกเกินไป”
“ฮ่ำๆ!” เฟิงจินหยวนหัวเรำะ เขำชี้ไปที่ตวนมู่ชิง และกล่ำวว่ำ “ท่ำนคงจะรู้ว่ำเขำจึงถูกบุตรสำวคนที่สองของข้ำท ำร้ำย ถ้ำอย่ำงนั้นท่ำนควรรู้ว่ำท ำไมอำเองถึงไปท ำร้ำยองค์ชำยใช่หรือไม่ ! องค์ชำยไปท ำร้ำยผู้หญิง แต่องค์ชำยก็ยังท ำไม่ได้ ด้วยควำมสำมำรถเช่นนี้ขององค์ชำยองค์
