ษณะของหงส์เพลิง แต่นำงก็เป็นเพียงบุตรสำวของอนุของคฤหำสน์เฟิง ไม่เคยมีฮองเฮำที่เกิดจำกอนุ นอกจำกนี้ท่ำนควรได้ยินด้วยว่ำตอนนี้ขำขององค์ชำยเก้ำหำยดีแล้ว จำกควำมโปรดปรำนที่ฮ่องเต้ทรงแสดงให้เห็นแม้แต่คนโง่ก็สำมำรถมองเห็นได้ว่ำใครจะได้ขึ้นบัลลังก์ เมื่อคิดเช่นนี้ดำวหงส์เพลิงควรเป็น…” เขำพูดจนมำถึงที่นี่ และใบหน้ำของเขำเริ่มย ่ำแย่ แม้ว่ำเขำไม่ต้องกำรที่จะยอมรับมัน แต่เขำก็ยังต้องยอมรับควำมเป็นจริง “เป็นอำเอง”
เขำจะรู้ได้อย่ำงไรว่ำตวนมู่ชิงไม่สนใจเรื่องนี้ในขณะที่เขำโบกมือ “ไม่เป็นไร ไม่ว่ำจะเป็นใคร ตรำบใดที่มันเป็นตระกูลเฟิง แม้ว่ำจะเป็นบุตรสำวคนที่สำมของท่ำนหรือบุตรสำวคนที่สี่ก็ไม่เป็นไร เสนำบดีเฟิงด้วยสถำนกำรณ์ที่เป็นอยู่ ท่ำนยังไม่เข้ำใจหรือ ? ดำวหงส์เพลิงนั้นไม่มีอะไรมำกไปกว่ำเป็นเครื่องมือในกำรส่งผลกระทบต่อจิตใจของผู้คน ผู้เฒ่ำของคฤหำสน์ได้รับกำรกล่ำวว่ำมีลักษณะของหงส์เพลิง หำกตอนนี้เรำแพร่กระจำยค ำอย่ำงลับๆ ว่ำดำวหงส์เพลิงอยู่ในคฤหำสน์เฟิง มันก็จะแพร่กระจำยอย่ำงรวดเร็วผ่ำนทำงค ำพูดจำกปำก เมื่อทุกคนเคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้ปราชำชนที่โง่เขลำเหล่ำนั้นก็จะเชื่อ และผู้อำวุโสเฟิงจะทิ้งควำมประทับใจแรกไว้ นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในกำรสร้ำงอิทธิพลต่อผู้คน”
เฟิงจินหยวนอดสรรเสริญเขำไม่ได้ เขำไม่เคยรู้เลยว่ำโหรำจำรย์มีอิทธิพลต่อคนอย่ำงลับ ๆ แม้แต่ฮ่องเต้ก็ยังเชื่อในโหรำจำรย์ หำกค ำพูดของกำรแพร
