“คุณหนู!” คนที่มำจำกทำงด้ำนหลังคือวังซวน เฟิงหยูเองหันกลับมำและเห็นวังซวนมำอย่ำงรวดเร็ว หลังจำกได้ยินเสียงกระซิบใส่หูนำงนำงขมวดคิ้วอย่ำงแน่นหนำ
“ข้ำก ำลังจะกลับไปที่คฤหำสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑล” นำงไม่ได้เดินไปทำงเรือนเทียนเซียงอีกต่อไป นำงเคยได้ยินว่ำซูจิงหยวนได้ค้นหำแล้วเมื่อพิจำรณำถึงสิ่งที่เกี่ยวข้องกับคังอี้จะไม่อยู่ที่นั่นอีกต่อไป เฟิงหยูเองคิดว่ำนำงจะส่งคนไปยังที่ท ำกำรของทำงกำรในภำยหลัง
เฮ่อจงเห็นว่ำเฟิงหยูเองเพิ่งกลับมำ แม้กระนั้นนำงออกไปอีกครั้งด้วยควำมวุ่นวำย นำงอยำกรู้มำกเกี่ยวกับสิ่งที่วังซวนพูดกับนำง แต่ไม่ว่ำนำงจะอยำกรู้อยำกเห็นอะไรนำงก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้ ดังนั้นนำงส่ำยหัวอย่ำงช่วยไม่ได้ และแจ้งให้ยำมที่ประตูทรำบว่ำ “จงระวังให้มำกขึ้น”จำกนั้นเขำไปที่เรือนซูหยำเพื่อรำยงำนต่อฮูหยินผู้เฒ่ำ
เฟิงหยูเองพำวังซวนกลับไปที่คฤหำสน์องค์หญิงแห่งมณฑล หลังจำกพวกเขำกลับไปที่ห้องของนำง นำงก็ถำมว่ำ “ครอบครัวมำรดำของซวนเทียนเย่มำถึงเมืองหลวงแล้วหรือ”
วังซวนพยักหน้ำ “คุณหนูกลับมำเมื่อคืนนี้ ค ำพูดของคนเฉียนโจวที่ก่อให้เกิดปัญหำได้แพร่กระจำยไปแล้ว ข้ำไม่กล้ำไม่เตือนคุณหนู ดังนั้นข้ำจึงให้ผู้คุ้มกันลับ 2 คนออกไปตรวจสอบ หนึ่งในนั้นออกไปจำกเมืองหลวง เช้ำนี้พวกเขำน ำข่ำวกลับมำที่ตวนมู่ชิงได้มำถึงประตูเมืองแล้ว”
“ตวนมู่ชิง…” นำงพูดชื่อนี้ซ ้ำ อย่ำงไรก็ตำมนำงไม่เข้ำใจชื่อนี้มำกขึ้นนำงเพิ่งรู้ว่
