ใช้ใหม่จำกภำยนอก นำงชื่อชำนชำ นำงไม่เข้ำใจเรื่องของคฤหำสน์เฟิง ไม่นำนหลังจำกที่นำงถูกน ำตัวมำ นำงก็ถูกส่งไปที่วัดพร้อมเฟิงเซียงหรู พวกเขำเพิ่งกลับมำยังเมืองหลวงเมื่อไม่กี่วันที่ผ่ำนมำ
เมื่อเห็นว่ำเฟิงเซียงหรูนอนไม่หลับ ชำนชำคิดว่ำเหตุที่เกิดขึ้นในคฤหำสน์เมื่อคืนที่ผ่ำนมำท ำให้เฟิงเซียงหรูกลัว นำงเป็นกังวลเล็กน้อยและถำมเฟิงเซียงหรูว่ำ “คุณหนูสำม ถ้ำท่ำนไม่สบำย เรำเรียกหมอมำตรวจดีหรือไม่เจ้ำคะ มันจะไม่ดีส ำหรับคุณหนูสำม”
เฟิงเซียงหรูยิ้มอย่ำงขมขื่น “ข้ำไม่ใช่คนขี้ขลำด ในครอบครัวนี้ถ้ำไม่มีอะไรเกิดขึ้นทุกวัน มันจะเกิดขึ้นทุก 3 – 5 วัน ข้ำคุ้นเคยกับมันแล้ว ช่วยข้ำหำเสื้อคลุม ข้ำจะไปคุยกับท่ำนแม่”
ชำยชำดูแลเฟิงเซียงหรูและคลุมตัวนำงด้วยเสื้อคลุม แล้วตำมนำงไปที่ห้องอันชิ เมื่อพวกเขำผลักประตูและเปิดเข้ำไป อันชิก็พูดคุยกับปิงเอ๋อบ่ำวรับใช้ของนำง ปิงเอ๋อพูดอย่ำงไร้ปัญหำ “คุณหนูสำมต้องคิดเช่นเดียวกับอนุ ด้วยเหตุนี้นำงนอนไม่หลับ”
เฟิงเซียงหรูเดินไปอย่ำงรวดเร็ว และมำถึงด้ำนข้ำงของอันชิแล้วถำมนำงอย่ำงเร่งด่วนว่ำ “ท่ำนแม่คิดอะไรอยู่เจ้ำคะ ? ”
อันชิให้นำงนั่งลงแล้วถอนหำยใจแล้วพูดว่ำ “พวกเขำรีบพำเจ้ำกลับมำจำกวัดอย่ำงรวดเร็วในครั้งนี้ ข้ำรู้สึกว่ำมีอะไรบำงอย่ำงเกิดขึ้น”
เฟิงเซียงหรูได้ยินนำงพูดถึงเรื่องนี้ ก็กล่ำวว่ำ “ข้ำก็นอนไม่หลับเพรำะสิ่งนี้ ในเวลำนั้นข้ำคิดว่ำมันเป็นไปได้ว่ำเป็นเพรำะพี่รองก ำลั
