อำคำรสมัยโบรำณถูกสร้ำงขึ้นโดยมีประตูหลักหันหน้ำไปทำงทิศใต้พระรำชวังฮ่องเต้ก็ท ำตำมกฎนี้เช่นกัน แต่ก็มีภูเขำลูกใหญ่อยู่ทำงทิศเหนือ ด้ำนหลังของพระรำชวังฮ่องเต้เป็นส่วนหนึ่งของภูเขำนี้
แต่มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่ำจุดศูนย์กลำงของภูเขำนี้อยู่ถ ้ำซูเทียน แม้กระนั้นมันไม่ได้สร้ำงเป็นป้อมปรำกำร มันกลำยเป็นคุก
เรือนจ ำแห่งนี้มีควำมลึก 10 ลี้ ภูเขำสร้ำงจำกหินและกรงถูกสลักเป็นหิน มีห้องขังทั้งหมด 200 ห้องที่ไม่มีหน้ำต่ำง เสำในแต่ละห้องขังถูกปกคลุมด้วยหนำมแหลมและแต่ละห้องขังก็มีแอ่งน ้ำเย็น มีแต่เสียงสิ้นหวังและมันก็เหมือนนรก
นี่คือที่นักโทษถูกประหำรชีวิต ขึ้นอยู่กับควำมรุนแรงของควำมผิดนักโทษจะถูกขังไว้ใกล้กับทำงเข้ำหรือไกลออกไป คุกนั้นซับซ้อนมำก ไม่ต้องพูดถึงกำรหลบหนีแม้จะไปจำกห้องขังหนึ่งไปยังอีกห้องขังต่อไปโดยที่ไม่มีใครน ำทำงก็อำจหลงทำงได้
ในเวลำนี้สี่คนจำกเฉียนโจวถูกขังอยู่ที่นี่ แต่ละคนอยู่ห้องขังเล็ก ๆ และพวกเขำอยู่ข้ำงกัน อย่ำงไรก็ตำมพวกเขำโดนใส่ตรวนรอบแขนและขำแม้ว่ำพวกเขำต้องกำรรวมตัวกัน พวกเขำไม่สำมำรถจัดกำรได้ไม่ว่ำจะเกิดอะไรขึ้น
มีกลิ่นเน่ำอยู่ทุกหนทุกแห่งแพร่กระจำยไปในอำกำศ ไม่ช้ำมันเริ่มซึมเข้ำไปในเนื้อของพวกเขำอย่ำงเงียบ ๆ
เฟิงคุนเอนหลังพิงก ำแพงหินและนั่งลงบนพื้น น ้ำด ำ ๆ ท ำให้รองเท้ำและถุงเท้ำเปียกโชก และควำมชื้นก็ซึมเข้ำร่ำงกำยของเขำ นี่ท ำให้ขำของเขำเจ็บเล็กน้อย
ทันใดนั้นลม
