ค ำพูดของเฟิงเฉินหยูท ำให้คิ้วของซูจิงหยวนขมวด เขำถำมด้วยควำมงงงวยว่ำ “คุณหนูใหญ่ตระกูลเฟิงหมำยถึงอะไร”
เฟิงเฉินหยูเกือบจะตะโกน “เมื่อคนของเฉียนโจวมำถึงเมืองหลวง พวกเขำขนหีบมำกมำยใส่เงิน 10 ล้ำนเหรียญทองไปมอบให้คฤหำสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลจนเต็มไปถึงทำงเข้ำ เนื่องจำกตระกูลเฟิงของเรำน ำสินเดิมหญิงผู้กระท ำผิดนั้นมำจำกเฉียนโจวมอบให้ใต้เท้ำเพื่อตรวจสอบ ท่ำนก็ควรจะยุติธรรมเช่นกัน ทองค ำในคฤหำสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลควรน ำมำตรวจสอบเช่นกัน”
ซูจิงหยวนจ้องที่เฟิงเฉินหยูอย่ำงไม่เข้ำใจ ท ำไมคนที่งดงำมจึงกลำยเป็นคนเนรคุณเช่นนี้ ? ไม่น่ำแปลกใจที่องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันมองว่ำตระกูลนี้เต็มไปด้วยคนร้ำย ผู้คนในตระกูลเฟิงนี้ไร้ยำงอำยจริง ๆ!
เขำหันไปหำฮูหยินผู้เฒ่ำ และถำมว่ำ “มีสองสิ่งที่เจ้ำหน้ำที่คนนี้ต้องขอถำมท่ำนฮูหยินผู้เฒ่ำ” ก่อนที่จะรอให้ฮูหยินผู้เฒ่ำตอบ เขำกล่ำวต่อไปว่ำ “ประกำรแรกตระกูลเฟิงมีจุดมุ่งหมำยอะไร ? นำงกล่ำวถึงคฤหำสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลเช่นนี้หมำยควำมเช่นไร ? เป็นไปได้หรือไม่ว่ำตระกูลเฟิงไม่คิดถึงองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันในฐำนะบุตรสำว ? มันเป็นเรื่องน่ำเสียดำยที่องค์ชำยเก้ำทรงเห็นแก่องค์หญิงแห่งมณฑลและให้อภัยท่ำน หำกครอบครัวของท่ำนมีทัศนคติแบบนี้ ขุนนำงผู้นี้จะรำยงำนต่อองค์ชำยและรับเรื่องนี้ ไม่ว่ำด้วยวิธีใด ท่ำนไม่ยอมรับองค์หญิงแห่งมณฑลในฐำนะสมำชิกในครอบครัวของท่ำน หำกคนที่มีควำมสัมพันธ์ก
