นย่าวางแผนที่จะจัดการสิ่งต่าง ๆ ของด้านนั้นอย่างไรเจ้าคะ ? ”ฮูหยินผู้เฒ่าโกรธและต้องการสาปแช่งนาง “เจ้าต้องถามน้องรองของเจ้า ! ข้าจะจัดการที่เรือนนั้นได้อย่างไร ? ”เฟิงเฉินหยูต้องการที่จะพูดอะไรมากกว่านี้ แต่อันชิพูดขึ้นว่า“คุณหนูใหญ่ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ เราไม่มีสิทธิ์ใด ๆ ที่จะแตะต้องสิ่งของต่าง ๆ ในคฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑล หากมีอะไรเกิดขึ้นจริง ตระกูลเฟิงของเราจะไม่เกี่ยวข้อง สิ่งนี้จะเป็นที่น่าพอใจสำหรับทั้งสองฝ่าย”เฟิงเฉินหยูจ้องมองอันชิและเงียบไปเฟิงเซียงหรูรู้สึกสับสนเล็กน้อย เมื่อดึงแขนเสื้อของอันชินางกระซิบ “ไม่ควรมีอะไรเกิดขึ้นกับพี่รองใช่ไหมเจ้าคะ ?ข้ากลัวว่าจะมีคนทำอะไรบางอย่าง”อันชิรู้ว่าเฟิงเซียงหรูจำเรื่องนี้ได้ด้วยยาเปลี่ยนวิญญาณ นางยังคิดอย่างรอบคอบอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดกับเฟิงเซียงหรู “ไม่ต้องกังวล ! พี่รองของเจ้ามีวิธีป้องกันตัวเองอย่างแน่นอนจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น”ขณะที่พวกเขาพูดกันทุกคนเข้าไปในห้องโถงใหญ่ของเรือนต้นสน บ่าวรับใช้นำถ่านออกมาแล้ว และคนอื่น ๆ เตรียมเสื้อผ้าที่สะอาด ทุกคนแยกออกเป็นห้องต่าง ๆ เพื่อเปลี่ยนผ้า ทันใดนั้นบ่าวรับใช้บางคนก็นำน้ำขิงที่เตรียมขึ้นใหม่เพื่อช่วยกำจัดความหนาวได้ที่สนามหญ้าหน้าบ้าน ยายจาวเริ่มสั่งให้บ่าวรับใช้นำกล่องออกมา สมบัติที่เฉียนโจวนำมานั้นเป็นของรักของหวงของฮูหยินผู้เฒ่า เมื่อนำกล่องทุกกล่องออกมา ฮูหยินผู้เฒ่าท
