นเป็นไปได้มากที่รุ่ยเจียจะไปที่คฤหาสน์เฟิง แต่เขาพูดได้หรือไม่ แน่นอนว่าเขาทำไม่ได้ เขายังอยู่ในพระราชวัง มีเพียงคนชราและคนอ่อนแอที่คฤหาสน์ แม้แต่อนุที่ตั้งครรภ์ก็ยังมีอยู่ สำหรับคนในพระราชวังที่จะจับคังอี้นั้นเป็นเรื่องง่าย แต่รุ่ยเจียก็ซ่อนตัวอยู่หากพวกเขาเริ่มค้นหาอย่างแท้จริงก็ไม่จำเป็นต้องพูดถึงการขายหน้าของตระกูลเฟิง บางทีพวกฮูหยินผู้เฒ่าและคนอื่น ๆจะไม่สามารถทนต่อความหวาดกลัวได้ !เฟิงจินหยวนก้มหน้าลงจนแทบจะแตะหน้าอกของเขา เขาไม่กล้าพูดอะไรสักคำเดียวในเวลานี้นางกำนัลมาจากด้านนอกห้องโถง มันเป็นนางกำนัลจากตำหนักศศิเหมันต์ที่มาเชิญพวกเขากลับไปทานข้าวหลังจากซวนเทียนหมิงได้ยินสิ่งที่บ่าวรับใช้พูด เขาก็เห็นด้วยอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาตบมือของเฟิงหยูเองแล้วกล่าวว่า “ไปกันเถอะ พวกเรากำลังจะไปกิน”เฟิงหยูเองเตะรถเข็น “ลุกขึ้น เดินไปด้วยตัวเอง”ซวนเทียนหมิงไม่ต้องการ “ข้าคุ้นเคยกับการนั่งมัน ข้าไม่อยากลุก”เฟิงหยูเองยิ้มกัดฟันของนางด้วยความโกรธ “งั้นแสร้งทำต่อไป”ซวนเทียนหมิงพูดอย่างจริงจัง “องค์ชายคนนี้คุ้นเคยกับเรื่องนี้จริง ๆ”นางทำอะไรไม่ถูก นางไม่สามารถโต้เถียงกับเขาในห้องโถงนี้เขาเป็นองค์ชาย ดังนั้นนางทำได้เพียงทำหน้าบูดบึ้งและโกรธผลักรถเข็นออกไปนางกำนัลรีบตามพวกเขาไปอย่างรวดเร็ว มีแต่องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันที่สามารถรับมือกับองค์ชายเก้าได้ !ข้างในห้องโถงสวรรค์ นอกเหนือจากคนทำงานในพระราช
