ชุน นั่นจะเป็นสิ่งที่ดีสำหรับตระกูลเฟิงหรือไม่ ?ในขณะที่เขากำลังหลีกทางให้กับความคิดที่โง่เขลา ในพระราชวังอีกด้านหนึ่งกลุ่มใหญ่ของจักรวรรดิได้ออกจากพระราชวัง และไปยังคฤหาสน์เฟิงผู้คนที่คฤหาสน์เฟิงได้อาบน้ำและเข้านอนแล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าได้อาบน้ำด้วยความช่วยเหลือจากยายจาว นางกำลังจะนอนแต่นางรู้สึกว่ามันเร็วไปหน่อย นอกจากนี้ยังมีเสียงร้องของจักจั่นที่น่ารำคาญยิ่งไปกว่านั้น มันทำให้นางรู้สึกไม่สบายใจยายจาวเห็นว่านางค่อนข้างอึดอัด และแนะนำ “ข้าจะออกไปเดินเล่นในสนาม ฤดูร้อนนั้นยาวนาน มันค่อนข้างเร็วที่จะนอนตอนนี้”ฮูหยินผู้เฒ่าได้ยินนางพูดถึงการออกไปเดินเล่น และขมวดคิ้วของนางโดยกล่าวว่า “ทำไมออกไปที่สนามในตอนกลางคืน ? ยุงเยอะ”“ถ้าอย่างนั้นเราไปนั่งริมทะเลสาบกันไหมเจ้าคะ ? ”“ลมในทะเลสาบเย็น”ยายจาวรู้ว่าฮูหยินผู้เฒ่านั้นไม่สบายใจ ไม่ว่านางจะพูดอะไรมันไม่ถูกต้องนางก็นิ่งเงียบ นางแค่ขยับพัดต่อโดยไม่พูดอะไรสักคำคืนนั้นในคฤหาสน์เฟิง มันไม่ได้เป็นเพียงแค่ฮูหยินผู้เฒ่าที่ไม่สบายใจ คังอี้ก็ไม่สบายใจเช่นกัน เซี่ยชานมองดูนางเดินไปมาในห้องของนาง นางสอบถามกับบ่าวรับใช้ของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าหลานชายของนางกลับไปที่สำนักงานหลังจากไปที่พระราชวังหรือไม่ แต่ไม่มีบ่าวรับใช้คนใดออกไปจากคฤหาสน์นอกจากข่าวที่ถูกนำกลับมาพวกเขาไม่รู้อะไรเลยใครจะรู้ว่าเป็นเพราะอิทธิพลของคังอี้ แต่เซี่ยชานเริ่มรู้สึกตกใจเล็กน้อย ในตอน